چرا عده ای از بازماندگان، بر سر خاک جانباختگان اغتشاشات اخیر (به قول خودشان جاویدنام شده ها) می رقصند و پایکوبی می کنند؟


این جماعت با کپی کاری از انقلاب اسلامی ۵۷، به دنبال مهندسی وقایع هستند تا در نهایت به گمان خود به یک انقلاب برسند. انقلابیون ۵۷، بر سر مزار شهدا روضه خوانی عاشورایی و سینه زنی داشتند. همین مناسک چون پشتوانه معرفتی و طریقتی داشت، انقلاب آفرین بود؛ گمان می کنند اگر به ازاء هر یک از مناسک انقلابیون مذهبی، مناسکی خاص خود داشته باشند می توانند یک انقلاب، مهندسی کنند. اما غافل از اینکه مناسک، پوسته ماجراست و انچه اینان مناسک سازی می کنند فاقد هسته و بنیه فکری ست.
به شهید می گویند جاویدنام؛ حال آنکه با وجود انکار مذهب و ستیزه ای که با مذهب و معنویت کرده اند، دیگر جاوید نام، بعد معنویِ شهید و شهادت را ندارد.

رقص و پایکوبی با آهنگ های لس آنجلسی نیز، فاقد آن درون مایه ی انقلابی هدفمند و حرکت آفرینی ست که مناسک عاشورایی دارد و در نتیجه تصاویری مخابره می شود که انسان در می ماند که بخندد یا گریه کند:
معجون تراژدی و کمدی.....


به هر حال این فقط یک تحلیل برای انتباه عموم بخصوص کسانی ست که بازی این جریانات را خورده اند و گمان می کنند این حرکت های پرهزینه می تواند به سرانجام برسد. ما به نوبه خود از جان باختن همین اشخاص نیز به شدت متاسف و اندوهگینیم و برایشان طلب آمرزش و برای بازماندگانشان طلب صبر و شکیبایی و فراغ خاطر داریم. ای کاش چنین صحنه هایی را نمی دیدیم و شاهد بر باد رفتن این همه جان ها نبودیم.

@zahrdaroo

Comments

Be the first to add a comment