خاطره ای از عدالت شاهنشاه فقید
پدرمرحومم درجه دارژاندارمری شاهنشاهی بود تعریف میکرد سال ۵۲در یکی از خیابانها فردی بخاطرپارک خودرو با اودرگیرمیشود اوجز نیروهای ساواک بوده و بااعمال نفوذ منجر به بازداشت پدرم شده و حق اوراضایع می نماید.
میگویدداخل بازداشتگاه روی یک کاعذ سیگار دوکلمه به شاهنشاه نامه نوشته و تقاضای رسیدگی نمودم و آن کاغذ را به دژبان دادم و ازاو خواهش کردم نامه را به دربار و دفتراعلیحضرت ارسال کند.۵روزازاون نامه گذشته بود که دیدم سرتیپ...برای بررسی موضوع به استان ماآمده و به دیدن من در بازداشتگاه آمد .پس ازتوضیحات ایشان جهت بررسی موضوع به کلانتری و مقردژبان ارتش و دادسرای نظامی رفت.پس از ۴یا۵روزبود که تیمسارسرتیپ....به بازداشتگاه آمده و ضمن اعلام آزادی بنده اظهارنمود اعلیحضرت فرمودند ازت دلجویی شود پس از آزادی و پیگیری  متوجه شدم نامه ای که روی کاغذ سبگارنوشته بودم اعلیحضرت روی آن دستوربررسی فوری داده و پس ازبررسی در زیر گردشکاربررسی ، دستورداده بودند که کارمند ساواکی که به یک نظامی این کشورظلم میکند قطعا به مردم عادی نیز ظلم خواهد نمود لذا کارمندساواک...از ساواک منفک شده و به یگان خودبرگردد و از درجه دار...دلجویی شود.و افرادی که تحت تاثیر نفوذ کارمندساواک قرارگرفته و حق کشی نموده اند توبیخ شوند.

این خاطره روبارها وبارها مرورکرده ام و اعلیحضرت را بامسئولین کثافت این حکومت مقایسه نموده ام(هرچندقابل مقایسه نیستند) شاه یک کشور با یک یادداشت برروی کاغذ سیگار دستوربررسی و جلوگیری از حق کشی مظلوم میدهند لیکن این پست فطرتان نه تنها به دادمظلوم نمیرسند بلکه خودعامل ظلم برای مردم هستند.

هنوزهم تفاله های ۵۷ی باکینه و غرض ورزی با اینکه کاملا میدانند که دروغ میگویند ولی به دروغ گویی ادامه داده و این خاندان روتخریب می کنند. نفرین بر شما.
روحت شاه شاهنشاه عزیز و پدر دلسوزمردم ایران