یادداشت پیشینم دربارهی ماجرای اویس قرنی و شعر ابوسعید ابوالخیر، سرایندهی سدهی ۴ و ۵ دراینباره بود:
گر در یمنی چو با منی پیش منی
گر پیش منی چو بیمَنی در یمنی
من با تو چنانم ای نگار یمنی
خود در غلطم که من توام یا تو منی
همین شعر را بهانه کردم تا دو آواز کمترشنیده را تقدیمتان کنم. نخستین آواز با صدای زندهیاد
ایرج بسطامی است (۱۳۷۲) در کنسرت راستپنجگاهش با استاد مشکاتیان و تارِ کیوان ساکت در دستگاه همایون و آواز اصفهان؛ اما این آواز و کل اجرا، جز در همان کنسرت چندان شنیده نشد؛ تا اینکه ۱ سال پساز درگذشت بسطامی، یعنی ۱۳۸۳، به بازار آمد. آواز دوم از استاد
افتخاری است در دستگاه راستپنجگاه و از آلبومِ «مقام صبر» با استاد مشکاتیان که ۱۳۷۳ در استودیو ضبط شده بود. ایرج بسطامی قطعاتی از
مقام صبر را هم در کنسرتِ «راستپنجگاه» خوانده بود که شاید در آینده با توضیحات اختصاصی در همینجا گذاشتم. بسطامی این آواز را در بَم خواندهاست؛ اما در همان کنسرت اوجهای زیبایی هم دارد و این قطعه نشاندهندهی بمِ توانمندش و انتقال خوبش از آواز اصفهان به راستپنجگاه است که شبیه انتقالهای
استاد شجریان است.
@REsearchers
این صدای ایرج بسطامیه؟