پرفورمنس «از توت! تا گیلاس»نمایش تجربهی زندگی در قبرستانفیلمهای کیارستمی ادامهی «پروژهی زندگی» خود او هستند؛ کشف، تماشا و نمایش لحظاتِ در دسترسِ زیستن، که توتی شیرین است؛ مرهمی بر تلخیهای هیچ بر هیچ!
روز تولد عباس کیارستمی فرصتی شد تا «دیگری» را برای قدم گذاشتن در راهی، که از درخت توتِ پای مزار کیارستمی به درخت گیلاسی در بالاترین نقطهی قبرستان میرسید، وسوسه کنیم. مسیری که در اوج آن، هدیهی چشماندازِ چشمنوازِ توک مزرعه نصیب رهرو میشد. یادآوریِ «همدلی» در عین تنوع، تکثر و تفاوت در مواجهه با «راهِ پُر پیچوخمِ» زندگی برای «ساختن معنایی مشترک»؛ اوقاتی «روزمره» که در سایهی امر نمادین، جلوه یافتند. بازنمایی و بازیافتنِ مداوم آنچه در گفتمان کیارستمی «تعریف کردن لحظه» اطلاق میشود.
ایده از ونداد فلاح
اجرا از مازیار چشمهعلایی و ونداد فلاح
ویدئو از سعید اسدی
با تشکر از سولماز یزدانی، سمکو علیزاده، محمد عليزاده، هادی فیضآبادی، چاوُش اسکندرخواه و یلدا ابتهاج
@KiarostamiAbbas