کم بارشی؛ فرصتی برای بازآفرینی الگوهای نو در کشاورزی در جهت کاهش مصرف آب!!
به گفته رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی و براساس تحلیل مدل‌های هواشناسی بین‌المللی؛ سال گذشته ایران با خشک ترین پاییز 52 سال اخیر روبرو بود و امسال نیز برخی از استان‌ها همچنان با خشکسالی درگیرند.
البته این هشدار بیش از همه باید برای مسئولان جهاد کشاورزی و متولیان آب بویژه در استان‌های در خطر فرونشست مانند تهران، فارس و اصفهان باید موردتوجه قرار گیرد. مثلا باید دید آیا هنوز دربرخی از نقاط اجازه کشت برنج با آب‌های زیرزمینی خواهند داد؟
آیا برای وضعیت‌های خاص برنامه جایگزین وجود دارد؟ حکمرانان آب و کشاورزی بعنوان متولی کشاورزی و آب دربرابر قطره قطره آبی که در مزارع کشور و برای کشت‌های آب بر و بویژه تلمبه کاری؛ غیرمسئولانه مصرف می‌شود مسئول بوده و باید پاسخگوی فرونشست زمین در این نواحی باشند.
سالهاست علی رغم هشدار کارشناسان، هم از خارج و از بدنه وزارتخانه های حکمران مبنی بر لزوم تغییرات بنیادی مانند تغییرالگوی کشت و شیوه های آبیاری و لزوم توجه به اشتغال جایگزین؛ همچنان ( حتی در نواحی مخاطره آمیز در جاهایی حتی با استفاده از آب‌های زیرزمینی) برنج ودمحصولات آب بر کاشته می شود.
عجیب آنکه حکمرانان چشم بر این خطاهای خانمانسوز بسته و از برخورد با آن به بهانه اشتغالزایی خودداری کرده اند.
هرچند وقتی بحث اشتغال به میان می‌آید، حکمرانان خود را متولی نمی‌دانند!!!
اما در هر حال ادامه این روند خانمان سوز نه تنها اشتغال، بلکه کلا زندگی را مورد تهدید قرار داده و دیگر نمی‌شود برآن چشم بست.
مثلا آیا باید نورآباد ممسنی به سرنوشت منطقه فرونشسته ایج در استان فارس محکوم شود تا مسئولان به خود آیند؟
یا آیا حقابه بختگان و طشک همچنان باید توسط سودجویان بالادست برای کشت سه بار برنج در سال دزدیده شود؟
متأسفانه با وجود گزارش‌های مستند از چالش هولناک فرونشست؛ هم همچنان مسئولان چندان به خود نیامده اند تا این آزمون سخت زنده بگوری را درک کرده و برای پیشگیری از آن کاری کنند.
همچنان حکمرانان آب به‌دنبال طرحهای پرهزینه انتقال آب و سدسازی دوانند، بی آنکه لحظه ای در خطر بی سرزمینی که میلیونها ایرانی را تهدید می کند تأمل نمایند.
در پیش گرفتن رویکرد عادلانه در توزیع آب و بازگشت به سیستم کشت جمعی و ایجاد گلخانه های مشارکتی، راه اندازی صنایع تبدیلی و تکمیلی صادرات محور و جلوگیری از تلمبه کاری و بویژه سرمایه گذاری بر ایده هایی که ضایعات آب در بخش کشاورزی کاهش دهد، راهکارهای جدی و فوری برای نجات است.
👈🏼 مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
به گفته رئیس مرکز ملی خشکسالی و مدیریت بحران سازمان هواشناسی و براساس تحلیل مدل‌های هواشناسی بین‌المللی؛ سال گذشته ایران با خشک ترین پاییز 52 سال اخیر روبرو بود و امسال نیز برخی از استان‌ها همچنان با خشکسالی درگیرند.
البته این هشدار بیش از همه باید برای مسئولان جهاد کشاورزی و متولیان آب بویژه در استان‌های در خطر فرونشست مانند تهران، فارس و اصفهان باید موردتوجه قرار گیرد. مثلا باید دید آیا هنوز دربرخی از نقاط اجازه کشت برنج با آب‌های زیرزمینی خواهند داد؟
آیا برای وضعیت‌های خاص برنامه جایگزین وجود دارد؟ حکمرانان آب و کشاورزی بعنوان متولی کشاورزی و آب دربرابر قطره قطره آبی که در مزارع کشور و برای کشت‌های آب بر و بویژه تلمبه کاری؛ غیرمسئولانه مصرف می‌شود مسئول بوده و باید پاسخگوی فرونشست زمین در این نواحی باشند.
سالهاست علی رغم هشدار کارشناسان، هم از خارج و از بدنه وزارتخانه های حکمران مبنی بر لزوم تغییرات بنیادی مانند تغییرالگوی کشت و شیوه های آبیاری و لزوم توجه به اشتغال جایگزین؛ همچنان ( حتی در نواحی مخاطره آمیز در جاهایی حتی با استفاده از آب‌های زیرزمینی) برنج ودمحصولات آب بر کاشته می شود.
عجیب آنکه حکمرانان چشم بر این خطاهای خانمانسوز بسته و از برخورد با آن به بهانه اشتغالزایی خودداری کرده اند.
هرچند وقتی بحث اشتغال به میان می‌آید، حکمرانان خود را متولی نمی‌دانند!!!
اما در هر حال ادامه این روند خانمان سوز نه تنها اشتغال، بلکه کلا زندگی را مورد تهدید قرار داده و دیگر نمی‌شود برآن چشم بست.
مثلا آیا باید نورآباد ممسنی به سرنوشت منطقه فرونشسته ایج در استان فارس محکوم شود تا مسئولان به خود آیند؟
یا آیا حقابه بختگان و طشک همچنان باید توسط سودجویان بالادست برای کشت سه بار برنج در سال دزدیده شود؟
متأسفانه با وجود گزارش‌های مستند از چالش هولناک فرونشست؛ هم همچنان مسئولان چندان به خود نیامده اند تا این آزمون سخت زنده بگوری را درک کرده و برای پیشگیری از آن کاری کنند.
همچنان حکمرانان آب به‌دنبال طرحهای پرهزینه انتقال آب و سدسازی دوانند، بی آنکه لحظه ای در خطر بی سرزمینی که میلیونها ایرانی را تهدید می کند تأمل نمایند.
در پیش گرفتن رویکرد عادلانه در توزیع آب و بازگشت به سیستم کشت جمعی و ایجاد گلخانه های مشارکتی، راه اندازی صنایع تبدیلی و تکمیلی صادرات محور و جلوگیری از تلمبه کاری و بویژه سرمایه گذاری بر ایده هایی که ضایعات آب در بخش کشاورزی کاهش دهد، راهکارهای جدی و فوری برای نجات است.
👈🏼 مهتا بذرافکن
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
1 comment
Log in to comment
https://www.sharghonline.com/بخش-اجتماعی-13/340462-مقصر-نابودی-زاینده-رود-وزارت-نیرو-جهاد-کشاورزی-یا-کشاورزان