نوآوری گاراژی؟
کارآفرینان نوآوری نظیر استیو جابز، دیوید پکرد و ویلیام هیولت (بنیانگذاران کمپانی فناور HP) به عنوان اشخاصی شناخته میشوند که تنها با خلاقیت شخصی خود ایدههایی تحولبخش در گاراژ منزلشان پدید آوردند و جهان را دگرگون کردند. این نگرش که با عنوان مدل 'نوآوری گاراژی' شناخته میشود یک مدل گمراهکننده برای فهم فرآیند نوآفرینی میباشد و میتواند تصورات نادرستی در ذهن نوآوران ایجاد کند. در حقیقت، بسیاری از این نوآوران گاراژی ایدههایی که پژوهشگاههای علمی و فنیِ دانشگاهها (نظیر دانشگاه استنفورد) و شرکتها (نظیر پژوهشگاه PARC) آفریدهاند را
کپیبرداری،
جرحوتعدیل و
سرهمبندی کردهاند و یک محصول تجاری پدید آوردهاند. علاوه بر آن، ایدههای فنی بنیادینی که مراکز علمی و پژوهشی پدید آوردهاند لزوماً با انگیزههای تجاری و اقتصادی تأمین مالی نشدهاند و از کمکهای خیّرانه تا وجوه بخش عمومی را به خود جذب کردهاند. به بیانی، در پشت پردهی 'قابلیتهای کارآفرینانه'ی نوآوران گاراژی، سرمایههای متخصص انسانی حضور دارند که در دانشگاه و پژوهشگاه مشغول تولید زیرساخت نوآوری هستند.
ناشر: ProgressiveCapitalism
✅ @karkhone