چنین به نظر می رسد که در این میان، سوء تفاهمی بزرگ روی داده است. در صحبت‌های دقیق ایرج مصداقی هرگز اشاره ای به اعتیاد رضا شاه بزرگ نشده است. ایشان با استناد به خاطرات "علم" از مصرف حساب شده ی تریاک سخن به میان آورد است که در آن زمان امری متعارف، بین تمامی افراد پا به سن گذاشته و حتی افراد معمولی جامعه بوده است تا از دردهای مختلف خود بکاهند. هنوز هم در میان خانواده های سنتی در روستاهای خراسان، کرمان، و سیستان تریاک به عنوان مهمترین مُسُکِن به کار می رود. پس، صحبت از این موضوع ابداً تخریب شخصیت ممتاز رضا خان نیست. مثل این می ماند که ۵۰ سال بعد بگوییم فلان سیاستمدار امروز، سیگار مارک فلان می کشیده است پس فاسد بوده است. در مورد مصدق هم نباید عجولانه، یک طرفه و ناعادلانه قضاوت کرد. شکی نیست که او دست به خطاهای فاحشی زد از جمله انحلال مجلس و بی اعتنایی به فرمان عزل اش از سوی شاه مملکت، اما آیا واقعا هدف این مرد صدمه زدن و نابود کردن ایران بود یا پنجه در پنجه ی استعمار پیر انگلیس انداختن ان هم به روش نه چندان کارآمد خودش؟ چرا به این سوال مهم نمی اندیشیم که علی رغم زندانی و تبعید شدنش از سوی محمد رضا شاه فقید هرگز با دشمنان شاه فقید هم پیمان نشد ( موتلفه، مجاهدین خلق ) علی رغم فشارهایی که از سوی دوستانش متحمل می شد چرا که خوب می دانست شاه هرچه باشد میهن فروش نیست اما انها چرا. با حذف و تخریب نااگاهانه ی رجل برجسته ی سیاسی مان که همگی در صدد اعتلای نام ایران شبانه روز در تقلا بوده اند، آب به آسیاب دشمنان قسم خورده ی این آب و خاک می ریزیم. با گرامیداشت یاد تمامی رجل خوشنام و بزرگ سیاسی این دو قرن اخیر از قائم مقام فراهانی و امیر کبیر گرفته تا ذکاء الملک و قوام السلطنه و هویدا، به داشته های ارزشمندمان احترام بگذاریم. در گفته های ایرج مصداقی چیزی جز احترام عمیق به ایرآن دوستان حقیقی از خاندان ایرانساز پهلوی بگیر تا سیاستمداران میهن دوست دیگر چیزی قابل مشاهده نیست. با کمی دقت می توانیم دوست را از دشمن بازشناسیم.