گفت: زندگی مثل نخ کردن سوزنه !
یه وقتایی بلد نیستی چیزیو بدوزی ولی چشات انقد خوب کار میکنه که همون بار اول سوزن رو نخ میکنی ، اما هرچی پخته تر میشی
هرچی بیشتر یاد میگیری چجوری بدوزی ،چجوری پینه بزنی، چجوری زندگی کنی ، تازه اونوقت دیگه چشات سو ندارن ...
گفتم :خب یعنی نمیشه یه وقتی برسه که هم بلد باشی بدوزی هم چشات اونقدر سو داشته باشن که سوزن رو نخ کنی؟
گفت : چرا میشه ، خوبم میشه اما زندگی همیشه یه چیزش کمه
گفتم: چطور مگه ؟
گفت :اخه مشکل اینجاست وقتی هم که بلد باشی بدوزی ،هم چشات سو دارت تازه اون موقع میفهمی نه نخ داری ،نه سوزن...


«بعد از ابر»
بابک زمانی
@renaissancetranslate