✳️ ساختِ آینده در فارسی گفتاری افغانستان
✍🏻 حسین حسن‌زاده:

❇️ چنانکه می‌دانید، ساختِ آینده در زبان فارسی بدین قرار است: صورت حال سادهٔ فعلِ «خواستن» صرف شده، پیش از ستاک گذشتهٔ فعل اصلی قرار می‌گیرد. (انوری و احمدی‌ گیوی، ۱۳۹۰: ۶۵)

خواهم رفت
خواهی رفت
خواهد رفت

خواهیم رفت
خواهید رفت
خواهند رفت

◀️ اما شایان ذکر است در فارسی افغانستانی، علاوه‌بر این شیوه، ساختِ آینده به شیوهٔ دیگری نیز ساخته می‌شود، که معمولاً در گفتار به کار می‌رود. در این روش، فعل اصلی صرف می‌شود، اما فعل کمکیِ «خواهد» ثابت می‌ماند. (نگهت سعیدی، ۱۳۹۲: ۷۱؛ یمین، ۱۳۹۳: ۱۱۳)

مثال:

خات گفتم (خواهد گفتم)
نوشته خات کدی (نوشته خواهد کردی)
خات آمد (خواهد آمد)

◀️ پس شش صورت این شیوه عبارت‌اند از:

خواهد دیدم
خواهد دیدی
خواهد دید

خواهد دیدیم
خواهد دیدید
خواهد دیدند

📚 انوری، حسن. و احمدی گیوی، حسن. (۱۳۹۰). دستور زبان فارسی ۲. ویرایش چهارم. تهران: فاطمی.

📚 نگهت سعیدی، محمدنسیم. (۱۳۴۷). دستور معاصر زبان دری. ویراستهٔ محی‌الدین مهدی. کابل: انتشارات امیری (۱۳۹۲).

📚 یمین، محمدحسین. (۱۳۹۳). دستور معاصر زبان پارسی دری. چاپ پانزدهم. کابل: انتشارات میوند (بام).

#️⃣ #فارسی_افغانستانی
#تفاوت‌ها
#دستور_زبان

@zabanvarzi
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan