⚫️داستان ظهور و سقوط یک روستا: فیلبند
🔸گردشگری همان طور که می خوانندش یک صنعت است و این صنعت اگر سازگار با مفاهیم توسعه پایدار نباشد همچون هرصنعت دیگری می تواند منجر به نابودی و تخریب قسمتی از طبیعت و یک اکوسیستم شود. به نظر میرسد در چندسال اخیر و با رواج صنعت گردشگری ارزان و اینستاگرامی فرآیند تخریب مناطق طبیعی توسط صنعت توریسم ساختار مشخص و تکرار شونده ای را به خود گرفته است به این ترتیب که :
1️⃣ زیبایی های یک منطقه طبیعی توسط گردشگران معمولا حرفه ای از طریق شبکه های مجاری چون اینستاگرام در معرض دید قرار میگیرد.
2️⃣ آژانس های مسافرتی و در کنار آن گردشگرانی به صورت فردی به منطقه میروند بدیهتا هیچ کدام از دو گروه آموزش های مرتبط با گردشگری سبز را ندیده اند و طبیعتا همچون هر پدیده دیگری نیز هیچ نظارتی از طرف حکومت بر این جریان وجود ندارد. افزایش گردشگر باعث شتاب ناگهانی قیمت مسکن و ارزاق خوراکی در آن منطقه میشود. مردم محلی در رقابت برای کسب درآمد به جای پرداختن به کارهای سابق به سراغ خرده فروشی موادغذایی رفته یا شروع به ساخت و ساز می کنند و ازآنجا که آموزش های مرتبط با ساخت را ندیده اند و پس انداز زیادی نیز ندارند، ویلاسازی را در خطرناک ترین، بی ضابطه ترین و زشت ترین شکل ممکن انجام میدهند. این کار باعث می شود تا چشم انداز روستا کاملا نابود شود و علاوه بر آن جاده های اطراف روستا که معمولا همان مسیر دسترسی گردشگران به روستا نیز هست مملو از نخاله های ساختمانی ناشی از ساخت و ساز شود. پسماندهای مصرفی روستا در اثر افزایش جمعیت گردشگر ده ها برابر شده و زیرساختهای سابق دفع زباله ظرفیت امحا این حجم از زباله را ندارد در نتیجه این زباله ها نیز در کنار نخاله های ساختمانی به بیرون از روستا منتقل می شود. لازم به گفتن نیست که این نخاله های ساختمانی و پسماندهای انبوه در کنار زباله هایی که گردشگران در مسیر ریخته اند چه بر سر مسیر سابقا زیبا و رویایی روستا می آورد.
3️⃣در نهایت فصل غم انگیز شروع میشود. بعد از دو دهه روستا تبدیل به شهرکوچک اما کریهی شده که درگیر مشکلات ناشی از ویلاسازی است و کوچکترین جذابیتی برای هیچ کس ندارد. بسیاری از خانه ها خالی مانده و مشتری ندارد. جامعه محلی که سبک زندگی گذشته خود را فراموش کرده بود و از طریق کرایه ویلا و سوییت و اتاق امرار معاش می کرد درگیر فقر و بیکاری و مهاجرت میشود. مسیر روستا بیشتر به یک سایت دپوی زباله شباهت دارد و بوی متعفن شیرابه ها در جابه جا به مشام می رسد و افسانه زیبایی های روستا فروکش می کند.
🔸آن چه خواندید، قسمتی از تجربه سفر من به چند روستای گردشگری و آخرین آن روستای فیلبند است. از نظر من روستا در مرحله دوم داستان قرار دارد و دور و دیر نیست که به مرحله سوم برسد که امیدورام چنین نشود.
ایمان معمار
@sahatzist
ساحت‌زیست
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
🔸گردشگری همان طور که می خوانندش یک صنعت است و این صنعت اگر سازگار با مفاهیم توسعه پایدار نباشد همچون هرصنعت دیگری می تواند منجر به نابودی و تخریب قسمتی از طبیعت و یک اکوسیستم شود. به نظر میرسد در چندسال اخیر و با رواج صنعت گردشگری ارزان و اینستاگرامی فرآیند تخریب مناطق طبیعی توسط صنعت توریسم ساختار مشخص و تکرار شونده ای را به خود گرفته است به این ترتیب که :
1️⃣ زیبایی های یک منطقه طبیعی توسط گردشگران معمولا حرفه ای از طریق شبکه های مجاری چون اینستاگرام در معرض دید قرار میگیرد.
2️⃣ آژانس های مسافرتی و در کنار آن گردشگرانی به صورت فردی به منطقه میروند بدیهتا هیچ کدام از دو گروه آموزش های مرتبط با گردشگری سبز را ندیده اند و طبیعتا همچون هر پدیده دیگری نیز هیچ نظارتی از طرف حکومت بر این جریان وجود ندارد. افزایش گردشگر باعث شتاب ناگهانی قیمت مسکن و ارزاق خوراکی در آن منطقه میشود. مردم محلی در رقابت برای کسب درآمد به جای پرداختن به کارهای سابق به سراغ خرده فروشی موادغذایی رفته یا شروع به ساخت و ساز می کنند و ازآنجا که آموزش های مرتبط با ساخت را ندیده اند و پس انداز زیادی نیز ندارند، ویلاسازی را در خطرناک ترین، بی ضابطه ترین و زشت ترین شکل ممکن انجام میدهند. این کار باعث می شود تا چشم انداز روستا کاملا نابود شود و علاوه بر آن جاده های اطراف روستا که معمولا همان مسیر دسترسی گردشگران به روستا نیز هست مملو از نخاله های ساختمانی ناشی از ساخت و ساز شود. پسماندهای مصرفی روستا در اثر افزایش جمعیت گردشگر ده ها برابر شده و زیرساختهای سابق دفع زباله ظرفیت امحا این حجم از زباله را ندارد در نتیجه این زباله ها نیز در کنار نخاله های ساختمانی به بیرون از روستا منتقل می شود. لازم به گفتن نیست که این نخاله های ساختمانی و پسماندهای انبوه در کنار زباله هایی که گردشگران در مسیر ریخته اند چه بر سر مسیر سابقا زیبا و رویایی روستا می آورد.
3️⃣در نهایت فصل غم انگیز شروع میشود. بعد از دو دهه روستا تبدیل به شهرکوچک اما کریهی شده که درگیر مشکلات ناشی از ویلاسازی است و کوچکترین جذابیتی برای هیچ کس ندارد. بسیاری از خانه ها خالی مانده و مشتری ندارد. جامعه محلی که سبک زندگی گذشته خود را فراموش کرده بود و از طریق کرایه ویلا و سوییت و اتاق امرار معاش می کرد درگیر فقر و بیکاری و مهاجرت میشود. مسیر روستا بیشتر به یک سایت دپوی زباله شباهت دارد و بوی متعفن شیرابه ها در جابه جا به مشام می رسد و افسانه زیبایی های روستا فروکش می کند.
🔸آن چه خواندید، قسمتی از تجربه سفر من به چند روستای گردشگری و آخرین آن روستای فیلبند است. از نظر من روستا در مرحله دوم داستان قرار دارد و دور و دیر نیست که به مرحله سوم برسد که امیدورام چنین نشود.
ایمان معمار
@sahatzist
ساحت‌زیست
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment