فیلسوف آلمانی، «مارتین هایدگر» ، این تفکر را این گونه مطرح کرد که ما به این دنیا پرتاب شده‌ایم و هرگز نمی‌توانیم جاپای کاملا ثابت و مستحکمی پیدا کنیم. اگر بخواهیم به شیوه‌ای سرراست‌تر بیان کنیم، باید بگوییم که تأملات مان به ما نشان می‌دهند که رنج در زندگی انسان اجتناب‌ناپذیر است و هرگز نمی‌توان کاملاً از چنگالش گریخت. البته این بدین معنی نیست که نمی‌توانیم راهبردهایی برای کاهش یا مدیریت بهتر آن طراحی کنیم، بلکه بدین معنی است که یکی از نخستین گام‌ها برای کاهش یا مدیریت بهتر رنج‌ها این است که بپذیریم زندگی‌مان هرگز کاملا عاری از رنج نخواهد بود. به بیان دیگر، باید «واقع‌گرا» باشیم. توصیه به واقع‌گرایی هم در واقع این نیست که بنشینیم و زانوی غم بغل بگیریم. کاملاً برعکس، واقع‌گرا بودن نخستین گام به سوی تغییر اوضاع است، و با این که اوضاع هرگز کاملا آن‌ طور که ما می‌خواهیم نمی‌شود، مسلما می‌توان آن را بهتر کرد.



«چگونه رنج بکشیم»
کریستوفر همیلتون
@renaissancetranslate