«کلوزآپ» با ما از نیاز انسان به رویاپردازی و از قدرت عظیم افسون سینما می‌گوید. البته این فیلم، از سویی نیز یک شخصیت آسیب‌دیده را معرفی می‌کند. شخصیتی که وانمود می‌کند فرد دیگری است، تا شاید بدین‌وسیله بتواند احترام از دست‌رفته‌اش را به‌دست آورد. نظر کیارستمی در این مورد بسیار روشن است. موضوع اصلی مطرح‌شده در فیلم این است که، مردم فارغ از شرایط مادی خود، نیاز به احترام و به رسمیت  شناخته شدن اجتماعی دارند. در نهایت، آن‌چه فیلم با آن مواجه است، تفاوت بین «خود ایده‌آل» و «خود واقعی» است و این‌که هرچه تفاوت بین این دو بیش‌تر باشد، فرد نامتعادل‌تر است.

 از کتاب «سینمای عباس کیارستمی»، نوشته‌ی آلبرتو اِلِنا، ترجمه‌ی زهرا میرآخورلی و فرامرز آشنای‌قاسمی، نشر نارنج، ۱۳۹۷