انتقاد کردن هم چارچوب و قاعده خودش رو داره و اینطور نیس ک هرچیزی رو ب زبان بیاریم بدون اینکه قبلش روش اندیشه ای رخ داده باشه مهناز افشار باید درسی بشه برای بقیه اینها،افشار در حالت خوشبینانه اش با نادانی و بی اطلاعی حرفی رو ک ب شخصی بطور ناروا نسبت داده بودن رو انتشار میده،لاتی تحریک میشه و شخصی کشته میشه و کودکانی یتیم اینجاس ک میگن درمورد چیزی ک بهش علم نداری صحبت نکن یا لااقل قبلش زحمت بررسی رو ب خودمون بدیم پس بهتره بدونیم ک چی میگیم بویژه در مورد این افراد ک چهره هستن و هر حرفی از اینها بسرعت تاثیرش رو در جامعه میگذاره محمد خاتمی رو ببینید،ادعایی میزنه و در اثباتش عاجز،محکوم میشه،بعد ک میبینن کاری از دستشون بر نمیاد تا ماجرا رو جمع کنن،شروع ب التماس کردن میوفتن و میگن حالا دو کلمه حرف زده دیگه،آیا حرف زدن در این مملکت جرمه و از این حرفا،ولی دیگه متوجه نیستن ک همین دو کلمه حرف میتونه جامعه ای رو ب آشوب بکشونه
برادر عزیز صحبت شما به طور عموم کاملا درست.زیبا و عقلانیست.اما فکر میکنم انتقاد از وضع عموم در هر رشته و هر ارگانی نیاز به استدلال نداره.بالاتر از سیاهی رنگی نیست.و ما الان دقیقا در اون سیاهی به سر میبریم.جای سالم به پیکرهاین کشور نیس.پس حرف دل مردم رو زدن نیاز به استدلال نداره.
قطعا این نگاه شماست ک زیباست؛ من فک میکنم در کامنت قبل چیزی کم نزاشتم ک الان بخوام حرف جدیدی بزنم حتی دو نمونه هم ذکر کردم و در مورد هرکدومشون میشه ب تفصیل صحبت کرد این رو فقط من اضاف کنم بعضی موقع ها در نقدها کینه و تعصب ما مانع این میشه ک بتونیم انصاف رو رعایت کنیم و نقد ما قطعا خدشه دار و حتی بی اساس میشه کاملا واضحه ک قبل از هر حرف و نقدی باید تمام جوانب سنجیده و سبک سنگین بشه و در مرحله آخر مدرکی محکمه پسند براش تعبیه بشه و الا اگه بر اساس یسری هیجانات داخلی خودمون بخوایم شخصی یا موضوعی رو نقد کنیم قطعا آسیب زاست
با شما موافقم.من صحبت شمارو تصدیق میکنم و احترام میذارم.اما عرض بنده هم اینه که این هیجانات طبیعیه.چرا که اوضاع نابسامان ما باعثش شده.در موضوع خانم افشار هم دقیقا همین هیجانات صدق میکنه.چرا که اگه شما تو محل یک دزد داشته باشی که بارها و بارها به درست متوجه دزدیش شده باشی قطعا اگه تو محل دزدی بشه اولین اتهام به سمت همون فرد هست.که شایدم اشتباه یا همراه با هیجان باشه.در اوضاع فعلی این هیجان و عصبانیت یک جورایی حق مردمه
امیدوارم منظور شما رو متوجه شده باشم؛ نکته مهم صحبت شما قسمتی هست ک میگید: بارها و بارها ب درست متوجه دزدیش شده باشی ببینید یکی از اشتباهات همین میتونه باشه ک مثلا اگر دیدیم یک فرد سبیل دار دزدی کرد بگیم همه افرادی ک سبیل دارن دزدن این طرز فکر در رابطه با ماجرای خانم افشار کاملا صدق میکنه،اگه دزدی ی فردی با ی تیپ و لباس خاص برای ما محرز شد این حق رو نداریم درباره همه افرادی ک همچین ظاهری رو دارن هم این دزدی رو نسبت بدیم بندم منکر این دزدی هایی ک میگید نیستم،چیزی ک در همین سالهای اخیر زیاد شاهدش بودیم ولی نسبت دادن این دزدی ها ب بعضی افراد رو نمیتونم قبول کنم چون بقول خودتون هیچوقت ب درست متوجه ش نشدم ینی کسانی ک این ادعا رو داشتن نتونستند ب اثبات برسونن اما درد این قضیه دزدی اینجاست ک خود مردم ب دزد پر و بال میدن و بر خودشون مسلط میکنن پس درواقع ما،ینی مردم،داریم خودمون رو نقد میکنیم ن دزد رو بنده برخلاف شما مشگل رو صرفا در انتخاب و سیستم اجرایی میبینم و نقدی ب کُلیّت مجموعه و راس مجموعه ندارم و خب براش هم دلایل قانع کننده ای دارم،امیدوارم دلایل شما هم قانع کننده باشه ب هرحال من ب تغییر شرایط و بهبودی اوضاع امیدوارم ب همین امید زنده ایم 😄 موفق باشین ✋
مهناز افشار باید درسی بشه برای بقیه اینها،افشار در حالت خوشبینانه اش با نادانی و بی اطلاعی حرفی رو ک ب شخصی بطور ناروا نسبت داده بودن رو انتشار میده،لاتی تحریک میشه و شخصی کشته میشه و کودکانی یتیم
اینجاس ک میگن درمورد چیزی ک بهش علم نداری صحبت نکن یا لااقل قبلش زحمت بررسی رو ب خودمون بدیم
پس بهتره بدونیم ک چی میگیم
بویژه در مورد این افراد ک چهره هستن و هر حرفی از اینها بسرعت تاثیرش رو در جامعه میگذاره
محمد خاتمی رو ببینید،ادعایی میزنه و در اثباتش عاجز،محکوم میشه،بعد ک میبینن کاری از دستشون بر نمیاد تا ماجرا رو جمع کنن،شروع ب التماس کردن میوفتن و میگن حالا دو کلمه حرف زده دیگه،آیا حرف زدن در این مملکت جرمه و از این حرفا،ولی دیگه متوجه نیستن ک همین دو کلمه حرف میتونه جامعه ای رو ب آشوب بکشونه
خود کرده را تدبیر نیست...
من فک میکنم در کامنت قبل چیزی کم نزاشتم ک الان بخوام حرف جدیدی بزنم حتی دو نمونه هم ذکر کردم و در مورد هرکدومشون میشه ب تفصیل صحبت کرد
این رو فقط من اضاف کنم بعضی موقع ها در نقدها کینه و تعصب ما مانع این میشه ک بتونیم انصاف رو رعایت کنیم و نقد ما قطعا خدشه دار و حتی بی اساس میشه
کاملا واضحه ک قبل از هر حرف و نقدی باید تمام جوانب سنجیده و سبک سنگین بشه و در مرحله آخر مدرکی محکمه پسند براش تعبیه بشه
و الا اگه بر اساس یسری هیجانات داخلی خودمون بخوایم شخصی یا موضوعی رو نقد کنیم قطعا آسیب زاست
نکته مهم صحبت شما قسمتی هست ک میگید:
بارها و بارها ب درست متوجه دزدیش شده باشی
ببینید یکی از اشتباهات همین میتونه باشه ک مثلا اگر دیدیم یک فرد سبیل دار دزدی کرد بگیم همه افرادی ک سبیل دارن دزدن
این طرز فکر در رابطه با ماجرای خانم افشار کاملا صدق میکنه،اگه دزدی ی فردی با ی تیپ و لباس خاص برای ما محرز شد این حق رو نداریم درباره همه افرادی ک همچین ظاهری رو دارن هم این دزدی رو نسبت بدیم
بندم منکر این دزدی هایی ک میگید نیستم،چیزی ک در همین سالهای اخیر زیاد شاهدش بودیم
ولی نسبت دادن این دزدی ها ب بعضی افراد رو نمیتونم قبول کنم چون بقول خودتون هیچوقت ب درست متوجه ش نشدم ینی کسانی ک این ادعا رو داشتن نتونستند ب اثبات برسونن
اما درد این قضیه دزدی اینجاست ک خود مردم ب دزد پر و بال میدن و بر خودشون مسلط میکنن
پس درواقع ما،ینی مردم،داریم خودمون رو نقد میکنیم ن دزد رو
بنده برخلاف شما مشگل رو صرفا در انتخاب و سیستم اجرایی میبینم و نقدی ب کُلیّت مجموعه و راس مجموعه ندارم و خب براش هم دلایل قانع کننده ای دارم،امیدوارم دلایل شما هم قانع کننده باشه
ب هرحال من ب تغییر شرایط و بهبودی اوضاع امیدوارم
ب همین امید زنده ایم
😄
موفق باشین
✋