کوروش و افلاطون

افلاطون در توصیف پادشاه پارسی به عنوان الگوی مناسب حکومت چنین بیان می‌کند:

«کوروش فرمانروایی بود خردمند و دلیر که به مردمان و سپاهیان خود مهر می‌ورزید و خیرخواه آنان بود. او در اداره امور کشور، میان آزادی مردمان و اقتدار حکومت تعادلی خردمندانه ایجاد کرد؛ چنان‌که ارتش و سپاهیانش در همه سختی‌ها با وفاداری کامل در کنارش ایستادند و پیوندی استوار از دوستی میان فرمانروا و کشور شکل گرفت.»

افلاطون همچنین در ادامه تحلیل خود، به عنوان درس عبرتی برای حاکمان هشدار می‌دهد که جانشینان، شاهزادگان و دربارِ پس از کوروش، از سیاست‌ها و خِرَد بنیانگذار امپراتوری ایران فاصله گرفتند و شیوه‌های تجمّل‌گرایانه و گرایش به استبداد را علت زوال و سست شدن پایه‌های حکومت دانست.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment