بدرالملوک بامداد در کتاب زن ایرانی در تشریح وضعیت متحجرانه دختر ایرانی عصر قبل از مشروطه و حتی تا حدودی بعد از انقلاب مشروطه این چنین می نویسد:
«دخترها از کوچکی به ساکت نشستن و کم حرکت کردن، پرسش و فضولی نکردن سفارش می شدند. استخوان بندی و ترکیب آنها زشت وخراب میشد، اعتماد به نفس نداشتند،، خوار و زبون و افسرده و بی نشاط بار می آمدند، جنس ذکور حتی برادر کوچکتر به خواهرها مسلط بود و به آنها امر و نهی می کرده و حس خودکم بینی، ترس و تسلیم بر دخترها حکم فرمایی می نموده».

البته به نظر می رسد این کم تحرکی بیشتر در مورد دختران شهری مصداق داشته، چون دختران روستایی و عشایری همواره بخش بزرگی از کار مزرعه و خانه را بر دوش داشته و با صنایع دستی در تامين بخشی از معیشت خانواده مشارکت نموده اند. اما در سایر موارد همه زنان تحت یک فرهنگ و سنت یکپارچه سرکوبگر زندگی می کردند.


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

Comments

Be the first to add a comment