🌐روال دانشگاه‌های غربی در خدمت اسلامگرایی و تروریسم🎓بخش1
♨️جریان چپ و بعضا ضد سامی حاکم بر فضای دانشگاهی- رسانه‌ای در ایالات متحده و اروپا در چهل سال گذشته نه تنها گزارش خبری از ایران و شناخت و تحلیل تحولات ایران را آلوده‌ی مقاصد و غرض‌های سیاسی ساخته بلکه فضای آکادمیک را نیز با گفتمان‌های ضد امپریالیستی (همگام با اسلامگرایی) و ضد اسرائیلی و ستایش از هویت‌گرایی اسلامگرا که زهدان تروریسم است مسموم ساخته است.
این جریان چنان فاسد و شیفته‌ی مهملات ضد غربی است که یکی از بزرگترین تبلیغاتچی‌های ایرانی برای فاشیسم و اسلامیسم یعنی احمد فردید را «اولین فیلسوف مدرن تاریخ ایران» می‌نامد (علی میرسپاسی، استاد مطالعات خاورمیانه دانشگاه نیویورک). اگر احمد فردید شایسته‌ی این عنوان باشد همه‌ی تبلیغاتچی‌های جمهوری اسلامی مثل حسین شریعتمداری و مسعود ده نمکی را می‌توان فیلسوفان مدرن تاریخ ایران نامید. احمد فردید کسی است که خمینی را «پیشوا» نامید و گفتمان شبیخون و تهاجم فرهنگی خامنه‌ای برای سرکوب هر روزه‌ی ایرانیان و به ویژه قتل‌های زنجیره‌ای نویسندگان را نظریه‌پردازی کرد. فردید در ریخته شدن خون همه‌ی نویسندگان و روزنامه‌نگاران و سیاستمدارانی که در چهل سال گذشته ریخته شده (با اتهام رسمی یا غیر رسمی عامل دشمن) سهم دارد.
نحوه‌ی استخدام در رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی به دلیل آمیختگی با سیاست و گرایش‌های سیاسی بسیار آلوده‌تر از دیگر رشته‌هاست و همین امر راه را برای استخدام اسلامگرایان و چپ‌ها در دانشگاه‌های آمریکایی و اروپایی باز کرده است. امروز نه تنها رسانه‌های غربی به نشر اخبار جعلی در مورد ایران می‌پردازند (مثل یکپارچگی ملی ایرانیان در تشییع جسد سلیمانی یا محبوبیت وی) بلکه دانشگاه‌های ایالات متحده و اروپا در این رشته‌ها به نهادهایی برای دروغ‌سازی و جعل روایت و نظرسنجی‌های قلابی و دولت‌ساخته تبدیل شده‌اند.
💢چینش اسلامگرایان و چپ‌ها
دانشگاه‌های رسوای ایالات متحده و اروپا در حوزه‌های علوم انسانی و اجتماعی بر اساس گفتمان چپ‌گرایی و هویت‌گرایی حاکم کاملا در خدمت جمهوری اسلامی عمل کرده‌اند. این دانشگاه‌ها در حوزه‌ی ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی پرونده‌ای سیاه و غیرتخصصی دارند. این پرونده‌ی سیاه را در کارهایی که نکرده‌اند می‌توان مشاهده کرد.
جستجو کنید تا ببینید در شناخت تحولات چهل ساله‌ی اخیر در جامعهی ایران چه کرده‌اند: تقریبا هیچ! تنها به برخی از اسامی‌نگاه کنید: حسین درخشان در هاروارد، حسین موسویان در پرینستون، ابراهیم محسنی در مریلند، محسن کدیور در دوک.
استخدام یا اعطای فرصت‌های مطالعاتی به این افراد انتصابی بوده و نه انتخاب بر اساس معیارهای تخصصی. بنا به گزارش‌های موثق، توصیه‌ها به استخدام این افراد منجر شده و نه توانایی فردی و تخصصی.
برخی از این استخدام‌ها که در یک دهه‌ی اخیر صورت گرفته، روال استخدام دانشگاه‌های آمریکا در حوزه‌ی ایران‌شناسی و شیعه‌شناسی در نسل دوم را منعکس می‌سازند. اینها تفاوت چندانی با سیدحسین نصر در جرج واشنگتن (که حالا قطب فرقه‌ی مریمیه شده است)، حسین مدرسی طباطبایی در پرینستون یا حمید دباشی در کلمبیا ندارند. هر سه مورد از جریان اسلامگرا و سوسیالیست هستند.
محسن کدیور با توصیه‌ی سیدحسین نصر به دوک رفت که این نشان می‌دهد نسل اول (هفتاد تا هشتاد ساله‌های فعلی) دارند نسل دوم اسلامیست‌ها را به صورت دائمی و موقت در دانشگاه‌های آمریکا مستقر می‌سازد. حسین موسویان گزینه دولت اوباما به ویژه بن رودز بود که در پرینستون کاشته شد تا برجام به انجام برسد. ابراهیم محسنی را یکی از اعضای هیئت مشاوران نایاک در مریلند کاشت. حسین درخشان را همان‌ها در هاروارد کاشتند که پیش از آن عباس ملکی و کیهان رهگذر (نوچه‌های علی اکبر ولایتی در وزارت خارجه) را به هاروارد آوردند. این افراد هر یک به گونه‌ای در خدمت تروریسم جمهوری اسلامی بوده‌اند: دفاع از بقای نظام و لابی، نظرسازی، و عادی جلوه دادن جمهوری اسلامی در دنیا. در بازگشت به ایران هم این افراد خود را به عنوان کارشناس معتبر به جامعهی ایران معرفی می‌کنند در حالی که فقط با زد و بند به این دانشگاه‌ها راه می‌یابند.
در نسل قبل ایران‌شناسان و اسلام‌شناسان دانشگاهی، چهره‌های چپ کمونیست و ملی (ضد اسرائیلی مثل منصور فرهنگ یا سوسیالیست مثل ارواند آبراهامیان) بیشتر مشاهده می‌شد که اکنون نسل آنها رو به انقراض است اما با غلبه‌ی هویت‌گرایی و گفتمان ضد امپریالیستی افرادی با گرایش‌های ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی فرصت قابل توجهی برای استخدام در دانشگاه‌های آمریکا در حوزه‌های ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی به دست آورده‌اند.
عبدالکریم سروش که با دانشگاه مریلند همکاری دارد پس از حذف قاسم سلیمانی به صف مداحان تروریسم بین‌المللی که خون صدها آمریکایی را بر دست‌هایش دارد پیوست.
@cafe_andishe95
♨️جریان چپ و بعضا ضد سامی حاکم بر فضای دانشگاهی- رسانه‌ای در ایالات متحده و اروپا در چهل سال گذشته نه تنها گزارش خبری از ایران و شناخت و تحلیل تحولات ایران را آلوده‌ی مقاصد و غرض‌های سیاسی ساخته بلکه فضای آکادمیک را نیز با گفتمان‌های ضد امپریالیستی (همگام با اسلامگرایی) و ضد اسرائیلی و ستایش از هویت‌گرایی اسلامگرا که زهدان تروریسم است مسموم ساخته است.
این جریان چنان فاسد و شیفته‌ی مهملات ضد غربی است که یکی از بزرگترین تبلیغاتچی‌های ایرانی برای فاشیسم و اسلامیسم یعنی احمد فردید را «اولین فیلسوف مدرن تاریخ ایران» می‌نامد (علی میرسپاسی، استاد مطالعات خاورمیانه دانشگاه نیویورک). اگر احمد فردید شایسته‌ی این عنوان باشد همه‌ی تبلیغاتچی‌های جمهوری اسلامی مثل حسین شریعتمداری و مسعود ده نمکی را می‌توان فیلسوفان مدرن تاریخ ایران نامید. احمد فردید کسی است که خمینی را «پیشوا» نامید و گفتمان شبیخون و تهاجم فرهنگی خامنه‌ای برای سرکوب هر روزه‌ی ایرانیان و به ویژه قتل‌های زنجیره‌ای نویسندگان را نظریه‌پردازی کرد. فردید در ریخته شدن خون همه‌ی نویسندگان و روزنامه‌نگاران و سیاستمدارانی که در چهل سال گذشته ریخته شده (با اتهام رسمی یا غیر رسمی عامل دشمن) سهم دارد.
نحوه‌ی استخدام در رشته‌های علوم انسانی و اجتماعی به دلیل آمیختگی با سیاست و گرایش‌های سیاسی بسیار آلوده‌تر از دیگر رشته‌هاست و همین امر راه را برای استخدام اسلامگرایان و چپ‌ها در دانشگاه‌های آمریکایی و اروپایی باز کرده است. امروز نه تنها رسانه‌های غربی به نشر اخبار جعلی در مورد ایران می‌پردازند (مثل یکپارچگی ملی ایرانیان در تشییع جسد سلیمانی یا محبوبیت وی) بلکه دانشگاه‌های ایالات متحده و اروپا در این رشته‌ها به نهادهایی برای دروغ‌سازی و جعل روایت و نظرسنجی‌های قلابی و دولت‌ساخته تبدیل شده‌اند.
💢چینش اسلامگرایان و چپ‌ها
دانشگاه‌های رسوای ایالات متحده و اروپا در حوزه‌های علوم انسانی و اجتماعی بر اساس گفتمان چپ‌گرایی و هویت‌گرایی حاکم کاملا در خدمت جمهوری اسلامی عمل کرده‌اند. این دانشگاه‌ها در حوزه‌ی ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی پرونده‌ای سیاه و غیرتخصصی دارند. این پرونده‌ی سیاه را در کارهایی که نکرده‌اند می‌توان مشاهده کرد.
جستجو کنید تا ببینید در شناخت تحولات چهل ساله‌ی اخیر در جامعهی ایران چه کرده‌اند: تقریبا هیچ! تنها به برخی از اسامی‌نگاه کنید: حسین درخشان در هاروارد، حسین موسویان در پرینستون، ابراهیم محسنی در مریلند، محسن کدیور در دوک.
استخدام یا اعطای فرصت‌های مطالعاتی به این افراد انتصابی بوده و نه انتخاب بر اساس معیارهای تخصصی. بنا به گزارش‌های موثق، توصیه‌ها به استخدام این افراد منجر شده و نه توانایی فردی و تخصصی.
برخی از این استخدام‌ها که در یک دهه‌ی اخیر صورت گرفته، روال استخدام دانشگاه‌های آمریکا در حوزه‌ی ایران‌شناسی و شیعه‌شناسی در نسل دوم را منعکس می‌سازند. اینها تفاوت چندانی با سیدحسین نصر در جرج واشنگتن (که حالا قطب فرقه‌ی مریمیه شده است)، حسین مدرسی طباطبایی در پرینستون یا حمید دباشی در کلمبیا ندارند. هر سه مورد از جریان اسلامگرا و سوسیالیست هستند.
محسن کدیور با توصیه‌ی سیدحسین نصر به دوک رفت که این نشان می‌دهد نسل اول (هفتاد تا هشتاد ساله‌های فعلی) دارند نسل دوم اسلامیست‌ها را به صورت دائمی و موقت در دانشگاه‌های آمریکا مستقر می‌سازد. حسین موسویان گزینه دولت اوباما به ویژه بن رودز بود که در پرینستون کاشته شد تا برجام به انجام برسد. ابراهیم محسنی را یکی از اعضای هیئت مشاوران نایاک در مریلند کاشت. حسین درخشان را همان‌ها در هاروارد کاشتند که پیش از آن عباس ملکی و کیهان رهگذر (نوچه‌های علی اکبر ولایتی در وزارت خارجه) را به هاروارد آوردند. این افراد هر یک به گونه‌ای در خدمت تروریسم جمهوری اسلامی بوده‌اند: دفاع از بقای نظام و لابی، نظرسازی، و عادی جلوه دادن جمهوری اسلامی در دنیا. در بازگشت به ایران هم این افراد خود را به عنوان کارشناس معتبر به جامعهی ایران معرفی می‌کنند در حالی که فقط با زد و بند به این دانشگاه‌ها راه می‌یابند.
در نسل قبل ایران‌شناسان و اسلام‌شناسان دانشگاهی، چهره‌های چپ کمونیست و ملی (ضد اسرائیلی مثل منصور فرهنگ یا سوسیالیست مثل ارواند آبراهامیان) بیشتر مشاهده می‌شد که اکنون نسل آنها رو به انقراض است اما با غلبه‌ی هویت‌گرایی و گفتمان ضد امپریالیستی افرادی با گرایش‌های ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی فرصت قابل توجهی برای استخدام در دانشگاه‌های آمریکا در حوزه‌های ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی به دست آورده‌اند.
عبدالکریم سروش که با دانشگاه مریلند همکاری دارد پس از حذف قاسم سلیمانی به صف مداحان تروریسم بین‌المللی که خون صدها آمریکایی را بر دست‌هایش دارد پیوست.
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment