▪️پایانی برای محصولات عامهپسند
▪️ستگادین | یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۲
فرهنگ عامهپسند (پاپ) به کمبود بستگی دارد. وقتی فقط چند شبکهی تلویزیونی یا ایستگاه رادیویی وجود دارد، احتمالن بسیاری از ما همزمان یک چیز را میببینیم یا میشنویم.
پس احتمالن یک برنامهی تلویزیونی یا آهنگ محبوب مربوط به پنجاه سال قبل، بیستبرابر بیشتر از یک آهنگ محبوب امروزی به دست مردم رسیده است.
اما
دم بلند [ فروش کالاهایی که تقاضای کمی برایشان وجود دارد و پیداکردنشان سخت است، در یک بستر توزیع وسیع، میتواند سود زیادی ایجاد کند. مثلن آمازون بعنوان یک خردهفروشی آنلاین، توانست با عرضهی محصولات بسیار متنوع که پرفروش هم نیستند، برای مشتریان مختلفی که تقاضاهای بسیار متنوعی دارند، سود هنگفتی بدست آورد.
PDF انگلیسی کتاب دم بلند +
بیشتر ] فواید دیگری به همراه دارد. انتخابهای بیشتر، نوآوری بیشتر.
نه فقط دم بلندِ مصرف که کاهش چشمگیر هزینهی تولید، نوآوری در رایانهها، دوربینها و هوش مصنوعی نیز همگی به این معناست که مردم میتوانند بدون اجازهی
نگهبانان(Gatekeeper)، محتوا تولید کنند...
اگرچه از نظر فنی شگفتانگیز است اما آنچه موضوع را برجسته میکند این است که ظرف چند هفته، ما هزاران (یا میلیونها) آهنگ جدید را خواهیم دید که توسط هوش مصنوعی ساخته شده و در YouTube و کانالهای پخش در دسترس هستند. برخی از آنها محصولات متوسطی خواهند بود. برخی پیشرفته و چند مورد هم بیشترین بازدید(hit) را خواهند داشت.
ایجاد موسیقی (یا نوشتن) بطور طبیعی یک فعالیت انسانی است و این همیشگی است. با این حال، چیزی که از بین میرود، پویایی تجاری هزاران نفر در
نشویل [مرکز موسیقی] یا هالیوود است که چیزی جز یک ماشین تحریر یا یک گیتار ندارند.
پایان محصولات عامهپسند و ظهور دم بلند و هوش مصنوعی ما را به یک قرن پیش برمیگرداند. درست مانند گذشته: حلقههای کوچک مردم، نه
بازارهای انبوه. اما این بار با حق انتخاب بینهایت و مدل کسب و کاری که تجسم آن هم دشوار است...
.