اگر کِرم داشتی به پشت بام نمی رفتی!
وضع آب شرب تهران خوب نبود.بعضی محلات مثل سرچشمه قنات پاکیزه داشت که به آن قنات حاج علی رضا می گفتند. قنات شاه هم در باب همایون بود اما مردم عادی از جوی‌های روباز و کثیف آب شرب خود را تامین می‌کردند.ضمن اینکه بعضی خانم‌ها هم کهنه‌ها و لباس‌های آلوده را داخل این آب‌ها می‌شستند.برای همین یکی از حرفهای مهمی که مدام بالای منبر گفته می‌شد این بود که آب.ها را آلوده نکنید!
یادم هست حکیمی بود که برای هر مریضی و بیماری فقط یک دارو داشت.آن دارو هم جوهر سفید بود که برای دفع کِرم از بدن ملاقه ملاقه به مریض‌ها می‌داد. یک روز یک نفر از پشت بام افتاده و دست و پایش شکسته بود. حکیم بلافاصله برایش جوهر سفید تجویز کرده بود. مرد بینوا می‌گفت من دست و پای‌ام شکسته دوای دست و پای شکسته به من بده!
حکیم پرسید چرا اینطور شدی؟
گفت: از پشت بام افتاده‌ام.
حکیم گفت اگر کرم نداشتی به پشت بام نمی‌رفتی!
خاطرات آیت الله دکتر محمد صادقی تهرانی ص ۲۴
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
وضع آب شرب تهران خوب نبود.بعضی محلات مثل سرچشمه قنات پاکیزه داشت که به آن قنات حاج علی رضا می گفتند. قنات شاه هم در باب همایون بود اما مردم عادی از جوی‌های روباز و کثیف آب شرب خود را تامین می‌کردند.ضمن اینکه بعضی خانم‌ها هم کهنه‌ها و لباس‌های آلوده را داخل این آب‌ها می‌شستند.برای همین یکی از حرفهای مهمی که مدام بالای منبر گفته می‌شد این بود که آب.ها را آلوده نکنید!
یادم هست حکیمی بود که برای هر مریضی و بیماری فقط یک دارو داشت.آن دارو هم جوهر سفید بود که برای دفع کِرم از بدن ملاقه ملاقه به مریض‌ها می‌داد. یک روز یک نفر از پشت بام افتاده و دست و پایش شکسته بود. حکیم بلافاصله برایش جوهر سفید تجویز کرده بود. مرد بینوا می‌گفت من دست و پای‌ام شکسته دوای دست و پای شکسته به من بده!
حکیم پرسید چرا اینطور شدی؟
گفت: از پشت بام افتاده‌ام.
حکیم گفت اگر کرم نداشتی به پشت بام نمی‌رفتی!
خاطرات آیت الله دکتر محمد صادقی تهرانی ص ۲۴
#فرهیختگان، ندای آگاهی و آزادی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment