مصطفی دیکج خشم و شورش طردشدگان را حاصل ایدئولوژی نمی‌داند بلکه اتفاقی است در ذات توسعه نامتوازن یا عدم توسعه: شورشی حاصل از خشم و فوران مصیبت‌های تلنبار شده است. نوعی مادیت یافتن سیاست‌ورزی طردشدگان و بیرون افتادگان از قطار زندگی معمولی است که با طنابی روی زمین کشیده می‌شوند.
