پرستو جان فکر میکنی رفتی اونجا دیگه در امانی که هر چی دلت میخواد بگی؟!ما گوسفندانی هستیم که هر جای جهان هم بریم،هر وقت دلشان خواست میآیند و ما را قربانی میکنند.این گرگ سالهاست که به گله آشناست. براستی که با گریه هات گریستم عزیزم.

سیاستمداران خود را خدایان روی زمین میپندارند و اگر مجوز آسمانها را هم زمینه کارشان کنند بدتر.آنها این حق را به خود میدهند که در دارائیها،جان و آبروی مردمان سرزمینها آن جور که دلشان میخواهددخل وتصرف کنند.تو فکر نکن که در کانادا جانت در امان است و این حرف را نه بخاطر این میزنم که طرفدار آخوندیسم در ایرانم و تو را تهدید میکنم بلکه فقط بخاطر این میگم که واقعا تو را دوست دارم و از هواداران شما هستم.من سالها توسط مردم شهرم تنبیه شدم و اذیتم کردند و مرا به سکوت کشاندند.مردم شهرم راههای کسب پول رو ازم گرفتن،با من سالها حرف نمیزدند،با نفرت از من روی گردان بودند فقط بخاطر اینکه مطابق میل آنها زندگی نمیکردم.امیدوارم حرف چند پهلوی من را متوجه بشی:سالها بخاطر اینکه به مردم شهرم میگفتم یک خر نمیتواند پرواز کند مرا تنبیه میکردند اما الان پس از سالها تنهایی و زجر کشیدن به این نتیجه رسیده ام که خرها علاوه بر پرواز کردن،حرف هم میزنند.پرستو جان از شدت تنهایی در یک شهر دویست هزار نفری برای اینکه حرف زدن از یادم نرود مقابل آینه میاستادم و حرف زدن را تمرین میکردم وبارها از شدت دلتنگی به گریه میفتادم. شما رو فکر نکنم که یک جماعت ستمگر تحت تحریم شدید اجتماعی قرار داده باشند من سالهاست که میان این جماعت ستمگر بازیهای کثیف و ضد انسانیشان را تحمل میکنم.یعنی اگر داستان زندگی من به گوش جوامع آزاد برسد چه تصمیمی راجع به من خواهند گرفت اما این را میدانم که سکوتی که تو را به آن فرامیخوانند الان قلب مرا به سنگ تبدیل کرده است.از مردم سرزمینی که بچگی هایشان با هجی کردن قتل،قتلا،قتلوا تمام میشود نباید انتظار داشت که با تو مثل یک انسان رفتار کنند.