قول و قرارهای پشت پرده مسئولان کویرزاده وزارت نیرو و شرکت پیمانکار برای پنهان سازی فاجعه از دید مردم در پروژه های انتقال آب و سدسازی
اخیرا یک ویدئو مربوط به جلسه انتقال آب خرسان به یزد در فضای مجازی دست به دست می شود که در این جلسه که مدیر عامل آب و نیرو تاکید می کند که این پروژه که پیوست محیط زیستی و اجتماعی ندارد «رسانه ای نشود تا در آرامش انتقال آب کارون و تخریب غارت این رودخانه از سرشاخه اش انجام شود». این در حالی است که رهبری بارها تاکيد کرده اند که داشتن پیوست محیط زیستی و اجتماعی و فرهنگی یک الزام است. اما این جماعت به آن دستور ویژه هم بی تقاوتند.
پروژه سد خرسان و انتقال آب به یزد چند استان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و استان کهکیلویه و بویراحمد و خوزستان در کانون این تخریبند.
این پروژه قرار است 24 روستای استان کهکیلویه و بویراحمد تخریب و بیش از 1400 هکتار از جنگل‌های زاگرس را غرق کند، علاوه بر آن آبشار آتشگاه یکی از مناطق بکر و دیدنی استان با میراث فرهنگی اش نابود شده و غیر قابل دسترس می گردد.
از آن سو خوزستان است که با سدسازی های بی امان به یک کانون مخاطره دائمی تبدیل شده. اما با وجود این سدها، تالاب‌ها، نخلستانها و مزارع خشک شده و روز به روز بیشتر در انواع فاجعه های دست ساز فرو می رود.
بسیاری از روستاهای استان خوزستان مثلا در منطقه دهدز در نزدیکی محل احداث سد خرسان و در میان سدهای بزرگ کارون۳ و ۴ با بیش از ۲۰ هزار نفر جمعیت، در حالی که در محاصره این آب ها قرار دارند تشنه اند.
نزدیکترین روستای بی آب این منطقه(از مجموع ۴۴ روستای بی آب) تنها ۲۰۰ متر(دویست متر) با مخزن ۵ میلیارد متر مکعبی سد کارون۳ فاصله دارد. اما دولت و وزیر و معاونان کویر نشین نیرو به بهانه های مختلف برای چند کیلومتر تامین آب مردم دهدز بودجه ای تخصیص نداده اند. و حالا از اجرای خط دوم انتقال آب به یزد که از محل سد خرسان، در نزدیکی منطقه دهدز اجرا می شود، تا شهر یزد بیش از ۷۰۰ کیلومتر یعنی هفتاد برابر مسیر تأمین آب منطقه دهدز فاصله دارد.
تأمین مالی هزاران میلیاردی این پروژه انجام شده و بخشی از آن تحت عنوان مسئولیت اجتماعی معادن تامین شده تا حدود ۳۰ (سی)برابر مسیر تامین آب مردم شهرستان های ایذه و باغملک با بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت در جوار کارون و از محل سد کارون۳ آب به کویر انتقال دهد.
عجیب است که شرکت‌های نفتی و سدها از مسئولیت اجتماعی شرکتی خود در خوزستان سرباز زده اما دیگران برای تخریب از آن بهره ها می برند. گویی مسئولان کشور ما در وارونگی مطلق بسر برده و حتی از مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکتی نیز به نفع خود و در جهت تخریب و ویرانی و ضد توسعه پایدار سواستفاده می کنند.
این نابرابری آشکار در توزیع فرصت بهره‌مندی از نیازهای اساسی یکی از مهمترین ابعاد فاجعه بار طرحهای انتقال آب است که نه به منظور تأمین آب شرب مردم استان‌های کویری، بلکه برای توسعه صنعت فولاد مستقر در کویر و کشاورزی غیراصولی صورت می‌گیرد.
در دهه اخیر صدجا را تخریب کرده اند که که کویر را با صنعت آب بر فولاد توسعه دهند، اما آمار بیکاری استان‌ها نشان می‌دهد که این پروژه ها نه تنها تأثیری در کاهش نرخ بیکاری ندارد بلکه با پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی فاجعه بارش بر بیکاری فقر، مهاجرت‌های سرگردان، حاشیه نشینی دامن زده و جمعیت آواره از مبدأ اجرای این پروژه ها در نهایت به شهرهای مقصد این پروژه ها مهاجرت کرده و حاشیه نشین می شوند. و از سویی مردم شهری چون اردکان نیز به آلودگی های ناشی از توسعه فولاد معترضند.
این دور باطل که با صرف هزینه بسیار انجام می‌شود درحالی صورت می پذیرد که مجریان این طرح ها برای مطالعات اجتماعی و محیط زیستی که مورد تاکید مقام معظم رهبری است کمترین ارزشی قائل نبوده و همانگونه که‌در فیلم مشاهده می‌شود پشت پرده و پنهان از افکار عمومی سعی دارند با لابی، رانت و فشار این مجوزها را دریافت نمایند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
فیلم را از این لینک دریافت نمایید
https://www.aparat.com/v/dXzHr
اخیرا یک ویدئو مربوط به جلسه انتقال آب خرسان به یزد در فضای مجازی دست به دست می شود که در این جلسه که مدیر عامل آب و نیرو تاکید می کند که این پروژه که پیوست محیط زیستی و اجتماعی ندارد «رسانه ای نشود تا در آرامش انتقال آب کارون و تخریب غارت این رودخانه از سرشاخه اش انجام شود». این در حالی است که رهبری بارها تاکيد کرده اند که داشتن پیوست محیط زیستی و اجتماعی و فرهنگی یک الزام است. اما این جماعت به آن دستور ویژه هم بی تقاوتند.
پروژه سد خرسان و انتقال آب به یزد چند استان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و استان کهکیلویه و بویراحمد و خوزستان در کانون این تخریبند.
این پروژه قرار است 24 روستای استان کهکیلویه و بویراحمد تخریب و بیش از 1400 هکتار از جنگل‌های زاگرس را غرق کند، علاوه بر آن آبشار آتشگاه یکی از مناطق بکر و دیدنی استان با میراث فرهنگی اش نابود شده و غیر قابل دسترس می گردد.
از آن سو خوزستان است که با سدسازی های بی امان به یک کانون مخاطره دائمی تبدیل شده. اما با وجود این سدها، تالاب‌ها، نخلستانها و مزارع خشک شده و روز به روز بیشتر در انواع فاجعه های دست ساز فرو می رود.
بسیاری از روستاهای استان خوزستان مثلا در منطقه دهدز در نزدیکی محل احداث سد خرسان و در میان سدهای بزرگ کارون۳ و ۴ با بیش از ۲۰ هزار نفر جمعیت، در حالی که در محاصره این آب ها قرار دارند تشنه اند.
نزدیکترین روستای بی آب این منطقه(از مجموع ۴۴ روستای بی آب) تنها ۲۰۰ متر(دویست متر) با مخزن ۵ میلیارد متر مکعبی سد کارون۳ فاصله دارد. اما دولت و وزیر و معاونان کویر نشین نیرو به بهانه های مختلف برای چند کیلومتر تامین آب مردم دهدز بودجه ای تخصیص نداده اند. و حالا از اجرای خط دوم انتقال آب به یزد که از محل سد خرسان، در نزدیکی منطقه دهدز اجرا می شود، تا شهر یزد بیش از ۷۰۰ کیلومتر یعنی هفتاد برابر مسیر تأمین آب منطقه دهدز فاصله دارد.
تأمین مالی هزاران میلیاردی این پروژه انجام شده و بخشی از آن تحت عنوان مسئولیت اجتماعی معادن تامین شده تا حدود ۳۰ (سی)برابر مسیر تامین آب مردم شهرستان های ایذه و باغملک با بیش از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت در جوار کارون و از محل سد کارون۳ آب به کویر انتقال دهد.
عجیب است که شرکت‌های نفتی و سدها از مسئولیت اجتماعی شرکتی خود در خوزستان سرباز زده اما دیگران برای تخریب از آن بهره ها می برند. گویی مسئولان کشور ما در وارونگی مطلق بسر برده و حتی از مفهوم مسئولیت اجتماعی شرکتی نیز به نفع خود و در جهت تخریب و ویرانی و ضد توسعه پایدار سواستفاده می کنند.
این نابرابری آشکار در توزیع فرصت بهره‌مندی از نیازهای اساسی یکی از مهمترین ابعاد فاجعه بار طرحهای انتقال آب است که نه به منظور تأمین آب شرب مردم استان‌های کویری، بلکه برای توسعه صنعت فولاد مستقر در کویر و کشاورزی غیراصولی صورت می‌گیرد.
در دهه اخیر صدجا را تخریب کرده اند که که کویر را با صنعت آب بر فولاد توسعه دهند، اما آمار بیکاری استان‌ها نشان می‌دهد که این پروژه ها نه تنها تأثیری در کاهش نرخ بیکاری ندارد بلکه با پیامدهای اجتماعی و زیست محیطی فاجعه بارش بر بیکاری فقر، مهاجرت‌های سرگردان، حاشیه نشینی دامن زده و جمعیت آواره از مبدأ اجرای این پروژه ها در نهایت به شهرهای مقصد این پروژه ها مهاجرت کرده و حاشیه نشین می شوند. و از سویی مردم شهری چون اردکان نیز به آلودگی های ناشی از توسعه فولاد معترضند.
این دور باطل که با صرف هزینه بسیار انجام می‌شود درحالی صورت می پذیرد که مجریان این طرح ها برای مطالعات اجتماعی و محیط زیستی که مورد تاکید مقام معظم رهبری است کمترین ارزشی قائل نبوده و همانگونه که‌در فیلم مشاهده می‌شود پشت پرده و پنهان از افکار عمومی سعی دارند با لابی، رانت و فشار این مجوزها را دریافت نمایند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
فیلم را از این لینک دریافت نمایید
https://www.aparat.com/v/dXzHr
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment