این مرحله توسط این موارد قابل شناسایی است: توافق و اتفاق نظر در بین تیم ایجاد میشود؛ آنها به کمکهای رهبر تیم عکسالعمل مثبت نشان میدهند؛ نقشها و مسوولیتها روشن و پذیرفته شده است؛ تصمیمات بزرگ با توافق تیمی گرفته میشود؛ تصمیمات کوچکتر ممکن است به افراد یا گروههای کوچک درون تیم تفویض شود؛ رهبر تیم نقش کمکدهنده به اعضای تیم را ایفا میکند.
مرحله چهارم: بهرهوری (Performing) - در این مرحله تمرکز بر وظیفه و روابط تیمی، برای ایجاد همکاری است. عملکرد از طریق افرادی که بهطور موثر با هم کار میکنند، سنجیده میشود. ویژگیهای کار تیمی موثر به شما و تیم شما کمک میکند تا این عملکرد را حفظ کنید. این مرحله توسط این موارد قابل شناسایی است: افزایش آگاهی استراتژیک تیم؛ اکنون مشخص شده است که چرا تیم، کاری را که موظف است انجام دهد، انجام میدهد؛ دیدگاه مشترک تیم؛ تیم اکنون مستقل است و نیازی به دخالت یا مشارکت رهبر ندارد.
🔹ارزش مدل تاکمن در آنجاست که به ما کمک میکند تیمها را متحول کنیم. همچنین به ما کمک میکند تا در نظر بگیریم چگونه ممکن است در مراحل مختلف رشد و بلوغ، تیم با مشکلات مختلفی روبهرو شود. محدودیت مدل تاکمن این است که تیمسازی را بیش از حد خطی و متوالی نشان میدهد. اگرچه این مدل یک ابزار تحلیلی مفید است، اما باید به یاد داشته باشیم که برخی از تیمها ممکن است در توسعه خود حلقه یا لوپ ایجاد کنند. به عنوان مثال، همه تیمها در مراحل تاکمن به راحتی رشد نمیکنند بلکه ممکن است بین مراحل تنش و درگیری و عادیسازی مثل یویو عقب و جلو بروند، تا زمانی که شروع به کار کنند یا از هم پاشیده شوند.