آورده‌اند که:
توانگرزاده‌ای را دیدم بر سر گور پدر نشسته و با درویش بچه‌ای مناظره درپیوسته که صندوق تربت ما سنگین است و کتابه رنگین و فرش رخام انداخته و خشت زرین درو بکار برده، به گور پدرت چه ماند؟
خشتی دو فراهم آورده و مشتی دو خاک بر او پاشیده.
درویش پسر این بشنید و گفت: تا پدرت زیر آن سنگ‌های گران برخود بجنبیده باشد، پدر من به بهشت رسیده باشد.
گلستان سعدی باب هفتم، در تأثیر تربیت
آرام‌گاه سعدی
عکس: علی‌رضا نادری‌فرد
@designmanufacturing