رشد اقتصاد جهانی لزوماً به معنای بهبود معیشت مردم نیست؛ زیرا افزایش هزینه انرژی، اختلال در زنجیره تأمین و تورم همچنان قدرت خرید خانوارها را تحت فشار قرار می‌دهد. سرمایه‌گذاری و رشد تولید، زمانی به رفاه منجر می‌شود که منافع آن به‌طور عادلانه به جامعه و خانوارها برسد. معیار واقعی موفقیت اقتصادی، نه فقط رشد تولید ناخالص داخلی، بلکه افزایش قدرت خرید و بهبود کیفیت زندگی مردم است.
