مخالفت بروجردی با اصلاحات ارضی
دلیل مخالفت آیتالله بروجردی با اصلاحات ارضی، اصالت و حتی تقدس مالکیت در فقه و شریعت اسلام است. یعنی در فقه و شریعت که از قرن دوم-سوم شکل گرفته، در اندیشهی فقها، مسئلهی مالکیت بسیار جدی، مهم و محوری است و به یک اصل مقدس تبدیل شده است. به همین دلیل در فقه، قاعدهای به نام “قاعدهی ید” بر اساس حدیث “الناسَ مسلَّطون علی اموالِهِم” وجود دارد؛ یعنی هر کسی هر چیزی که در اختیار دارد، تا زمانی که خلاف آن ثابت نشده، جزو اموال آن شخص محسوب میشود.
فرض کنید من کتابی در اختیار داشته باشم؛ تا وقتی که شما میبینید این کتاب در دست و یا در کتابخانهی من است، قاعده این است که آن کتاب را مال من بدانید؛ مگر اینکه کسی بیاید شکایت کند و بگوید این کتاب مال من نیست و این ادعا را ثابت کند. در آن صورت، یعنی وقتی ثابت شد که من از کسی دزدی کردهام یا مال دیگری را تصاحب کردم، داستان متفاوت میشود. بر این اساس، قاعدهی فقهی ید در طول تاریخ بسیار نقش آفرین بوده، چرا که در گذشته و قبل از آنکه قوانین و مقررات عرفی به وجود بیاید، این قاعده بر قوانین حکومتها، دولتها و کسانی که داوری میکردند، بسیار موثر بوده است.
اما برخی از روحانیون و روشنفکران مسلمان در طی شصت-هفتاد سال اخیر بودهاند که قاعدهی مالکیت را چندان مقدس و محترم نمیشمارند. مثلاً علی شریعتی از همین حدیث، تفسیر کاملاً متفاوتی داشت. او معتقد بود که “الناسَ” چون اسم جمع است، این معنا را میدهد که جامعه و مردم به اعتبار هویت جمعیشان بر اموالشان مسلط هستند و نه فرد؛ که به هر حال این یک تفسیر چپگرایانه و سوسیالیستی است و در چند دههی اخیر در برابر قاعدهی فقهی ید به وجود آمده است.
اما همان طور که نقل شد، علما و فقها، اصل مالکیت خصوصی را بسیار مقدس میشمردند و به همین دلیل در زمان طرح اصلاحات ارضی آن را مغایر اصول فقهی، شرعی و اسلامی میدانستند و با آن مخالفت میکردند. وقتی که میدیدند حکومت و دولت قصد دارد مالکیت را جابهجا کند و زمینهایی را که در اختیار افراد... به طور خاندانی و ارثی بوده است، از آنها بگیرد، در برابر آن موضع میگرفتند و میگفتند بر اساس قاعدهی ید، این زمینها متعلق به آنان است و هیچ کسی حق ندارد از آنها بگیرد.
✅ @karkhone