🚺رومینا؛ فهمیدی چقدر ما ملت شریفی هستیم.


۱. چقدر شرافت میخواهد در فاجعه قتل رومینا؛ او و دوست پسرش را مقصر بدانی، پدر و خویشاوندان رومینا و جامعه سنتی را نقد کنی؛ هنرمند، معلم، روانشناس، جامعه شناس و روشنفکر را به خیانت و کم کاری متهم کنی؛ اما شهامت نداشته باشی به سهم قانونی اشاره کنی که طبق آن "ولّیِ دَم اگر خودش قاتل باشد، کسی نمیتواند از او شکایت کند و تبرئه میشود."

۲. چقدر شرافت میخواهد که هشتک من رومینا هستم بزنی و عکس و پست و استوری و... برای رومینا بگذاری؛ اما اگر قرار باشد برای مبارزه با این بیعدالتی و خشونت یک قدم برداری در جایت کاملاً میخکوب شوی.

۳. چقدر شرافت میخواهد که یک هفته از قتل رومینا گذشته دم برنیاوری؛ اما ۲۴ ساعت از قتل سیاه پوستی در مینه سوتا نگذشته چندتا مطلب در نقد تبعیض و خشونت در آمریکا منتشر کنی.

۴. چقدر شرافت میخواهد عمل امثال پدر رومینا را از سر غیرت و مردانگی بدانی و پشت سرت را نگاه نکنی که آنها که برای حفظ ناموسشان جلوی صدام و محمود افغان و چنگیز مغول و اعراب و اسکندر ایستادند و جان دادند؛ هیچگاه دخترانشان را در خواب با داس قطعه قطعه نکردند.

۵. چقدر شرافت میخواهد که در دفاع از حقوق زنان بگویی؛ چرا پدر اگر قاتل فرزندش باشد تبرئه میشود؛ اما مادر اگر قاتل باشد اعدام میشود؟!

۶. چند سال پیش کودک چند ماهه ای را بیهوش به بیمارستان آوردند؛ کودک مرده بود و پس از دروغهای اولیه والدین در نهایت پدر کودک اعتراف کرد که بچه را محکم به دیوار کوبیده است. تاسف بارتر از کار پدر، سخنان مادر بود که گفت؛ شوهرم کارگری میکرد و شب خسته و کوفته به خانه میآمد و بچه مدام گریه میکرد و او هم یک لحظه عصبانی شد و....
کسانی که در تحلیل این فاجعه به نقش و شرایط رومینا و دوست پسرش اشاره میکنند حرفهای همان مادر را میزنند.

❇️ واقعیت این است که اگر قانون فعلی ایران در مورد ولّی دمی که قاتل است در توسعه یافته ترین جوامع وجود داشته باشد آمار فرزندکشی آنها هم بالا میرود.

درست است که، کار فرهنگی اصل است و نباید صرفاً به تغییر قوانین دلخوش کنیم؛ اما زمانی که حقوق دیگری مطرح میشود به کار فرهنگی نمیتوان و نباید بسنده کرد.
پدری که بداند بعد از قتل فرزندش مجازات میشود سریعتر میفهمد که هیچ انسانی برده و مال و اموال دیگری نیست تا با او هرکار خواست بکند.
✍️ دکتر نظام بهرامی کمیل
@cafe_andishe95