ارتجاع سیاه در آمریکا«جهاد تمدنی» (Civilizational Jihad) یکی از کلیدیترین و پیچیدهترین مفاهیم در استراتژیهای مدرن اسلامگرایی سیاسی است که تفاوت بنیادینی با رویکردهای خشونتآمیز و سنتی دارد. این مفهوم به طور مشخص در سندی درونسازمانی متعلق به اخوانالمسلمین با عنوان «یادداشت توضیحی» (نگاشته شده در سال ۱۹۹۱ در آمریکای شمالی) صورتبندی شد. این سند که سالها بعد در جریان تحقیقات فدرال کشف گردید، هدف تشکیلات در غرب را نوعی «جهاد تمدنی» توصیف میکند؛ فرایندی تدریجی، نرم و بلندمدت برای دگرگونی هنجاری و ساختاری یک جامعه از درون، با استفاده از دستاوردهای خود آن جامعه.
در این پارادایم، سلاح اصلی نه تقابل فیزیکی، بلکه بهرهگیری از نهادهای مدنی، ابزارهای حقوقی و آزادیهای تضمینشده در جوامع لیبرالدموکراتیک است. استراتژیستهای این جریان به جای درگیری سخت با ارزشهای غربی، از سازوکارهای درونی این تمدن برای تضعیف آن استفاده میکنند. آنها با تأسیس شبکهای درهمتنیده از سازمانهای غیرانتفاعی، اندیشکدهها و نهادهای مدافع حقوق مدنی، تلاش میکنند تا در زیرساختهای آموزشی، رسانهای و سیاسی نفوذ کرده و قرائت ایدئولوژیک خود را تثبیت نمایند.
از منظر فلسفه سیاسی و بررسی دگرگونی نهادها، «جهاد تمدنی» اتکای عمیقی بر مصادره مفاهیم دارد. این جریان با بهرهگیری از ادبیاتی چون «عدالت اجتماعی»، «حقوق اقلیتها» و «مبارزه با تبعیض»،
ائتلافهای استراتژیکی با جریانهای مترقی و بخشهایی از سنت چپ نو در غرب شکل داده است. در این همپیمانی تاکتیکی، هرگونه نقدِ تحلیلی به ایدئولوژی اسلامگرایی، به سرعت با برچسب «اسلامهراسی» مواجه شده و در فضای عمومی طرد میشود تا حاشیه امنی برای توسعه تشکیلاتی فراهم آید.
اهمیت بازخوانی این استراتژی در آن است که نشان میدهد چگونه یک ساختار سیاسیِ روادار، میتواند به صورت ناخودآگاه ابزارهای تقابل ایدئولوژیک را در اختیار نیروهایی قرار دهد که در نهایت باوری به مبانی تأسیسی آمریکا ندارند. این نبردی پنهان بر سر هژمونی فرهنگی است و ثابت میکند تسخیر نهادها و تغییر تدریجی قواعد بازی، در دوران معاصر بسیار کارآمدتر از تقابلهای رادیکال و پرهزینه عمل میکند.
=================
#PasargadNewsKFP
مجموعه کانال های مبارزان KFP=================
❤️📱➡️ @PN_KFP 🔤🔤🔤