ایدئولوژی که تفسیر ساختار قدرت از واقعیت است، همیشه در نهایت تحت‌الشعاع منافع ساختار قرار می‌گیرد. بنابراین، در دل ایدئولوژی گرایشی طبیعی برای جدا کردن خودش از واقعیت و خلق جهانی از ظواهر و تبدیل شدن به یک آیین وجود دارد.
در جوامعی که رقابتی عمومی برای کسب قدرت وجود دارد و در نتیجهٔ آن قدرت تحت نظارت عمومی است، طبیعتاً نحوهٔ مشروعیت بخشیدن ایدئولوژیک قدرت به خودش هم تحت نظارت عمومی قرار می‌گیرد. بنابراین، در چنین شرایطی همیشه عوامل تصحیح‌کنندهٔ معینی وجود دارند که به‌نحو مؤثری نمی‌گذارند ایدئولوژی به کلی دست از واقعیت بشوید.
اما در نظام‌های توتالیتر خبری از این عوامل تصحیح‌کننده نیست، و در نتیجه چیزی نیست که بتواند جلودار هرچه دورتر شدن ایدئولوژی از واقعیت و تبدیل شدن تدریجی‌اش به آن چیزی شود که در نظام‌های پساتوتالیتر می‌بینیم؛ جهانی از ظواهر، آیین صرف، زبانی صوری و تشریفاتی که هیچ ربط معنایی به واقعیت ندارد و بدل به مجموعه‌ای از علائم آیینی شده است که شبه‌واقعیت را به جای واقعیت می‌نشاند.
📚 قدرت بی‌قدرتان
✍ واتسلاف هاول
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در جوامعی که رقابتی عمومی برای کسب قدرت وجود دارد و در نتیجهٔ آن قدرت تحت نظارت عمومی است، طبیعتاً نحوهٔ مشروعیت بخشیدن ایدئولوژیک قدرت به خودش هم تحت نظارت عمومی قرار می‌گیرد. بنابراین، در چنین شرایطی همیشه عوامل تصحیح‌کنندهٔ معینی وجود دارند که به‌نحو مؤثری نمی‌گذارند ایدئولوژی به کلی دست از واقعیت بشوید.
اما در نظام‌های توتالیتر خبری از این عوامل تصحیح‌کننده نیست، و در نتیجه چیزی نیست که بتواند جلودار هرچه دورتر شدن ایدئولوژی از واقعیت و تبدیل شدن تدریجی‌اش به آن چیزی شود که در نظام‌های پساتوتالیتر می‌بینیم؛ جهانی از ظواهر، آیین صرف، زبانی صوری و تشریفاتی که هیچ ربط معنایی به واقعیت ندارد و بدل به مجموعه‌ای از علائم آیینی شده است که شبه‌واقعیت را به جای واقعیت می‌نشاند.
📚 قدرت بی‌قدرتان
✍ واتسلاف هاول
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment