🖋 تصور این‌که این جهان عظیم و شگفت‌انگیز از جمله انسان -که می‌تواند به گذشته‌های بسیار دور و آیندۀ دوردست بنگرد- نتیجۀ ضرورت یا تصادف کور باشد، امری دشوار، بلکه ناممکن است. هنگامی که در این باره می‌اندیشم احساس می‌کنم ناچارم توجه خود را به سوی علتی نخستین معطوف سازم، علتی که از ذهن هوشمند و تا اندازه‌ای شبیه به ذهن انسان برخوردار است و از این رو سزاوار است «خداباور» خوانده شوم...؛ اما سپس تردید روی می‌آورد، آیا به ذهن انسان هنگامی که این‌گونه نتایج مهم را استنتاج می‌کند می‌توان تکیه کرد حال آن‌که یقین دارم از ذهن نازلی که پایین‌ترین رده‌های حیوانات دارای آن بوده‌اند، رشد یافته است؟

📚 بخشی از زندگی‌نامۀ خودنوشت چارلز داروین 📚

@philosophycafe