چنان فشرده شب تیره پا
که پنداری،
هزار سال،
بدین حال ، باز می ماند!

به هیچ گوشه ای از چار سویِ این مرداب،
خروس آیه‌ی آرامشی نمی‌خواند!
چه انتظار سیاهی
سپیده می داند؟

«فریدون مشیری»
@designmanufacturing

Comments

Be the first to add a comment