شاهرخ مسکوب جملهای دارد که میگوید: «گرایش به گذشتهٔ پرافتخار، نهتنها نوستالژی تاریخی است، بلکه انگیزهای برای بازگشت به آن عظمت و الهامبخش حرکت به سوی آینده است.»
شاهنشاه فقید کسی بود که مفهوم پادشاهی مدرن را در ایران نشان داد و در تاریخ ایران همچون پدری برای برای ملت عمل نمود.
به این جمله از نامهاش به ولیعهد توجه کنید:
«رضای عزیزم، امسال بهخاطر زلزلهٔ طبس، جشنهای چهارم و نهم آبان برگزار نمیشود. انشاالله دهات مخروبه زودتر ساخته شوند و مردم آسایشی پیدا کنند.»
در نظام جدید بینالمللی و با کاهش اهمیت زمین به عنوان ابزار اصلی تولید، کمتر کشوری به فکر جنگ برای گسترش مرزهایش میافتد.
بنابراین، مهمترین وظیفهی یک پادشاه، آبادانی کشور و افتخار به این آبادانی در برابر دیگران است تا جهانیان ببینند مردمش چقدر مرفهتر و خوشبختتر از مردمان دیگر کشورها هستند.
امروزه رفتار یک پادشاه یا ملکه بیشازآنکه شبیه به یک فاتح باشد، به پدر یا مادری دلسوز میماند.
ما پادشاهیخوان از گذشتهٔ پرافتخار شاهنشاهی ایران، بهویژه دورهٔ پهلوی، یاد میکنیم تا آیندهای را که شاهنشاه فقید برایمان ترسیم کرد، بازگردانیم.
این آینده از زمانی محو شد که شاه را کنار گذاشتیم و به حیوانات سیاه و سرخ پناه بردیم. اکنون به امید بازگشت پادشاهی و قرار گرفتن ایران بر ریل آزادی و سعادت هستیم.
➖➖➖📱 @PN_KFP