نوشتهی زیر را دوستی فرستاده که ساکن فرنگ است و بیش از من اخبار عجیب و غریبِ جنایت و تباهی را تعقیب میکند و طبعاً چون ساکن غرب است بیشترِ این گونه اطلاعاتش اخبارِ آن سو و بهخصوص ایالات متحده است. او در ریشهیابی تبهکاری آدمی گوشهی چشمی به ذاتِ- به تعبیر قرآن - هَلوع و جَزوع و مَنوع و خسرانزدهی فرزندان حضرت آدم دارد.
پدر و مادری پسرشان را به قتل رساندند و جسد تکه تکه شدهی او را در زبالههای شهر ریختند. پسر ۴۷ ساله، کارگردان بود، ولی زندگی از هم پاشیدهای داشت. با پدر و مادرش زندگی میکرد و پدر و مادر مدعی بودند آنها را میزده و اخلاق فاسد داشته و نمیتوانستند او را راضی کنند از خانه برود. نکتهی عجیب این که پدر بیش از ۸۰ سال دارد و به کارش افتخار میکند. مادر هم با آرامش قضیه را تعریف میکند. حالا معلوم شده که این اولین قتل آنها نیست. حدود ۹ سال قبل دامادشان و ۴ سال قبل هم دخترشان را کشته بودند. دوستان دختر میگویند دختر به آنها گفته بود پدرش از بچگی به او تعرض میکرده. هنوز قضیه کاملا روشن نیست، ولی شبکههای خبری این را نشانی از تلاشیِ اخلاق اجتماعی میدانند و گزارش و میز گرد راه انداختهاند. یکی دو تا را گوش کردم، همان مزخرفات معمول. برای من که اخبار زرد را دنبال میکنم این قبیل خبرها تکاندهنده نیست.
فرِد وست و همسرش رُزمری در انگلستان حداقل دوازده نفر را کشتند که همه از نزدیکانشان بودند. چند دختر خود را، یک دخترخوانده، و چند معشوقهی فرِد را. فرِد که کاسبِ آبرومندی بود در خفا کار دیگری هم میکرد: برای همسرش مشتری میآورد و از آنها مخفیانه فیلم میگرفت. پدر رُزمری از مشتریهای پر و پا قرص دخترش بود. فرِد معشوقه میگرفت و بعد از مدتی آنها را میکشت. به دخترهایش تعرض میکرد و بعد که کمی بزرگ میشدند آنها را سر به نیست میکرد. وقتی میپرسیدند دخترت کجاست به شوخی میگفت زیر زمین. مدت ها کسی نمیفهمید که کنایه میزند دخترهای بیچاره را زیرزمین چال کرده است. وقتی ماجرای قتلها و رسوایی اخلاقی خانواده در پشت ظاهر زندگی آبرومند مردی کاسب در شهری خوابگرفته بر ملا شد مثل بمب در انگلستان صدا کرد. فرِد در زندان خودش را کشت. رُزمری هنوز زندانی است. در انگلستان این خانواده از کفر ابلیس معروفتر است. هرچند سال یک مستند دربارهی این خانواده میسازند.
میزُری، زن مذهبی که در کلیسای شهر ارگ مینواخت با کمک دخترش سه عضو خانواده را مسموم کرد. شوهر که مُرد کسی نفهمید. پسر که مُرد همه برای زن دلسوزی کردند که بیچاره چه بدشانس است. دختر کوچک که روانهی بیمارستان شد تازه شست پلیس خبردار شد که انگار کاسه ای زیر نیم کاسه است. وقتی به خانهی زن رفتند دفترچهی خاطرات دختر دیگر را پیدا کردند که با هیجان شرح میداد چطور باقی اعضاء خانواده را مسموم میکردند. دلیل؟ چون تنبل بودند و در خانه کمک نمیکردند و تمام مسئولیت خانواده بر دوش زن بود.
در پنسیلوانیا، زن و دختری، پنج عضو خانواده را کشتند. جزئیات ماجرا هیچ وقت روشن نشد، یا لااقل من خبردار نشدم. نمونه های قتل عام اعضاء خانواده بسیار زیاد است، ولی معمولاً مرد یا یکی از فرزندان به تنهایی این کار را میکند. جان لیست، مردی سخت مذهبی و معاون بانک، مادر و همسر و سه فرزندش را کشت و به شهری دیگر رفت و دوباره ازدواج کرد و زندگی آرامی در پیش گرفت تا ۱۸ سال بعد دستگیر شد. چرا؟ می گفت از کار اخراج شده بودم و فکر این که خانوادهام در فقر زندگی کند آزارم میداد. از این نمونهها فراوان است، لیست معروف شد چون مدتها تحت تعقیب پلیس بود.
نمونههای فرزندانی که کل خانواده را میکشند هم زیاد است. همین چند ماه پیش پسر ۱۷ ساله ای در ایندیانا ۶ عضو خانوادهاش را کشت. در تگزاس حدود دو ماه پیش دو برادر مهاجرِ مسلمانِ بنگلادشی پدر و مادر و سه خواهر و برادر خود را کشتند و بعد خودکشی کردند. یادداشتی گذاشته بودند که مدتها بود قصدِ خودکشی داشتند و میدانستند پدر و مادرشان غصه میخورند و خودشان را مقصر میدانند، پس تصمیم گرفتند همه را از عذاب وجدان خلاص کنند. البته این به مسخرگی بسیاری از قتلها نیست. اخبار قتلهای عجیب به حدی زیاد است که فهم آنها دشوار است. دختربچههایی که دوست همبازیشان را به جنگل میبرند و میکشند، دختری که از حسادت همکلاسیاش را میکشد، دختربچه ای که دختر همسایه را به جنگل برد و کشت و بعد جزئیات ماجرا را در دفترچهی خاطراتش نوشت، برادری که خواهرش را میکشد تا بفهمد آدم کشتن چه مزهای دارد. ... نظایر این خبرها هر هفته در روزنامهها هست. نشان تباهی اخلاقی امریکا و انگلیس؟ نه لزوماً؛ هراری میگوید قتل اعضاء خانواده در صلحجوترین قبایل هم رایج بود. تباهی ریشههای عمیقتری دارد. بیدلیل نبود که داستایوسکی عاشق این قبیل اخبار بود.