نه اینکه بگم کشته‌های جنگ کی مهم‌تر و عزیزتره نه اینکه بگم‌کدوم طرفی باشی، بیشتر مظلومی، نه... حرف هیچکدوم اینا نیست. قربانیان هر جنگی فقط مردم عادی‌ان. اربابان سلاح و سیاست، در نهایت یا آشتی می‌کنن یا همچنان رجزخونی می‌کنن، اما کشته نمی‌شن.


از آغاز اولین کلمات خواستم اینو بگم: یادم‌نخواهد رفت که بچه‌های کشته‌ی پارسالمون نه عزای عمومی داشتن، نه حمایت در میدان فلان، نه گردهمایی مهرآباد برای جهاد!! ، حتی اجازه سوگواری ندادن به خانواده‌ها، حتی سنگ قبر بعضیا رو هنوز هی می‌شکونن،حتی بعضی ها هنوز سنگ‌قبر ندارن، حتی بعضیا هنوز قبر ندارن. حتی بعضیا حتی نشون ندارن.
برای آشفتگی‌های جهان غصه‌دارم ، و برای همیشه داغ دل من برای بچه‌هامون بزرگتر از تمام دنیاست.

@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment