خاطره جالب جعفری‌جوزانی از آشنایی با حسین پناهی
جعفری‌جوزانی:
🔹یک روز زیبای بهاری ساعت حدود 5 صبح که در «گل دره» به سمت چشمه‌ای می‌رفتم، صدای آواز دلنشین حسین به گوشم رسید. رفتم و رفتم تا به او رسیدم. صبح بخیر و چاق سلامتی کردیم. من هم که در تمام طول زمان طی راه در «گل دره» گلی ندیده بودم؛ با خنده تمسخرآمیزی از حسین پرسیدم: «تو فکر می‌کنی چرا نام اینجا را «گل دره» گذاشته‌اند؟ من که در همه مسیر جز چند گل وحشی و خاک چیزی ندیدم.» حسین خندید و گفت: «بالابالا روی اسب نشستی و تو گرگ و میش صبح، دنبال گل می‌گردی، قدم رنجه کن و از اسب بیا پایین و زیر پاتو نگاه کن خان!...» آن روزها غرور بی‌جای عجیبی داشتم و از این حرف حسین هیچ خوشم نیامد. احساس کردم حداقل دو برابر وزن او کتاب خوانده و دنیا را دیده‌ام
⭐️ @HomeStars ⭐️
جعفری‌جوزانی:
🔹یک روز زیبای بهاری ساعت حدود 5 صبح که در «گل دره» به سمت چشمه‌ای می‌رفتم، صدای آواز دلنشین حسین به گوشم رسید. رفتم و رفتم تا به او رسیدم. صبح بخیر و چاق سلامتی کردیم. من هم که در تمام طول زمان طی راه در «گل دره» گلی ندیده بودم؛ با خنده تمسخرآمیزی از حسین پرسیدم: «تو فکر می‌کنی چرا نام اینجا را «گل دره» گذاشته‌اند؟ من که در همه مسیر جز چند گل وحشی و خاک چیزی ندیدم.» حسین خندید و گفت: «بالابالا روی اسب نشستی و تو گرگ و میش صبح، دنبال گل می‌گردی، قدم رنجه کن و از اسب بیا پایین و زیر پاتو نگاه کن خان!...» آن روزها غرور بی‌جای عجیبی داشتم و از این حرف حسین هیچ خوشم نیامد. احساس کردم حداقل دو برابر وزن او کتاب خوانده و دنیا را دیده‌ام
⭐️ @HomeStars ⭐️
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment