✳️ "نیمای غزل"نگاهی به شعر سیمین بهبهانی
بخش دوم

❇️ اما برای نخستین بار در شعر فارسی معاصر، فروغ فرخزاد این نوع مضامین اروتیسم را در شعرهایش به کار برد:
لخت شدم تا در آن هوای دل‌انگیز
پیکر خود را به آب چشمه بشویم
وسوسه می‌ریخت بر دلم شب خاموش
تا غم دل را به گوش چشمه بگویم
سیمین بهبهانی در بیان عشق اروتیک راهی میانه را در پیش می‌گیرد:
شب چون هوای بوسه و آغوش می‌کنی
دزدانه جام یاد مرا نوش می‌کنی
سیمین همیشه به اصول اخلاقی و ارزش‌های خانوادگی بسیار پاییند بود چنان‌که در یکی از گفت‌‌‌ وگوهای خود قبل از انقلاب می‌گوید:" عشق پرشکوه‌ترین و مقدس‌ترین احساس آدمی است اما به شرط این که هرگز با هوس‌های زمینی مخلوط نگردد و با شهوات و غرائز حیوانی اشتباه نشود." و درباه‌ی مکتب " اگزیستانسیالیسم" می‌گوید:" اگزیستانسیالیسم مشوق مکتبی است که بی‌بند و باری، بی‌قیدی و بی‌حیایی در آن تدریس می‌شود و این هر سه همیشه مورد تنفر من بوده‌اند و به همین جهت است که در کافه‌های زیر‌ زمینی پاریس خود را به اشکال عجیب و غریب در می‌آورند و از نشئه‌ی هروئین در خلسه فرو می‌روند و به روی عفاف و شرم قلم قرمز کشیده‌اند و آن‌ها را دشمن می‌دارم و از خودشان و فلسفه‌ی احمقانه‌ی که دارند بیزارم."
سیمین بهبهانی شاعری است که احساسات زنانه‌اش را در اشعار خود بیان می‌کند:
ای با تو در آمیخته چون جان تنم امشب
لعلت گل مرجان‌ زده بر گردنم امشب
آتش نه، زنی گرم‌تر از آتشم ای دوست
تنها نه صورت که به معنی زنم امشب
پیمانه‌ی سیمین‌تنم پر می عشق است
زنهار ازین باده که مرد‌ افکنم امشب
او نسبت به مسائل جامعه‌ی خود بی‌اعتنا نیست و از آگاهی و آزادی دفاع می‌کند:
باغی که آذینش/ گل‌های پرپر نیست
این عطر آزادی است/ کز راه می‌آید
آری نسیم این‌سان/ هرگز معطّر نیست
و از شهدای وطن که جانشان را در دفاع از میهن و تجاوز دشمن به خاک این مرز پرگهر از دست داده‌ا‌ند به نیکی یاد می‌کند:
ما هرچه کردیم باری/ ناله‌ای، شکوه‌واری
شعر وطن زنده اما / زان جوان‌ها و جان‌ها
سیمین بهبهانی همان‌طور که از جایگاه زن بودنش دفاع می‌کند او را نیز در مقام مادر همراه با شور و الفتی مادرانه  می‌بینیم:
با مکتب و دخترانم/ بود الفتی مادرانه/ گویی نه آنان سبق‌خوان/ گویی نه من اوستادم
از نظر او مرد و زن فرق ندارند چنان‌که همپای هم از وطن دفاع کردند:
بنویس! بنویس! بنویس:/ اسطوره‌ی پایداری/ تاریخ! ای فصل روشن!/ زین روزگاران تاری/ بنویس: ایثار جان‌بود/ غوغای پیر و جوان بود/ فرزند و زن، خان و مان بود/ از بیش و کم هرچه داری/
نستوه، نستوه، مردا!/ این شیردل این تکاور/ بشکوه، شکوه، مرگا! / این از وطن پاسداری/ بنویس از آنان که گفتند:/" یا مرگ یا سرافرازی"/ مردانه تا مرگ رفتند!/ بنویس! بنویس! آری

❇️ منابع:

مجموعه اشعار سیمین بهبهانی
یاد بعضی نفرات: سیمین بهبهانی
گهواره سبز افرا" زندگی و شعر سیمین بهبهانی: احمد ابومحبوب
شعر زمان ما ( سیمین بهبهانی): فیض شریفی
از خلیل تا سیمین: محمد فشارکی
سوغات سیمین بهبهانی به عروض فارسی: علی اصغر قهرمانی مقبل
زنی با دامنی شعر" جشن‌نامه سیمین بهبهانی": علی دهباشی
مجموعه اشعار فروغ فرخزاد
معرفی اوزان تازه و نادر در شعر سیمین بهبهانی: داود محمدی
در افسون گل سرخ" نقد اشعار شاعران معاصر" جلد دوم : نادر ابراهیمیان
و...

❇️ نادر ابراهیمیان

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan