در ' غریبه و مه' بهرام بیضایی، شبی مردم سیاه‌پوش زنجیر به کمر می‌زنند و راوی می‌گوید: ' دنیای غریبی شده، قایق بی سرنشین به ساحل می‌آید، سر شب سایه‌ها جلوی راه‌مان را می‌بندند،مردگان برگشته‌اند، گرگ گرسنه به ما حمله کرده، همه چیز در حال نابودی است،راه نجاتی نیست، تنها کاری که می‌شود کرد عزاداری است.'
