افسانه کارآمدی آلمان

روزنامه نوی سورشه سایتونگ سوئیس / خلاصه و ترجمه: کانال مطالعات آلمان و اروپا

افسانه کارآمدی آلمان از شهرت جهانی برخوردار است، کشوری کاملاً سازمان یافته و کارآمد با مهندسانی توانمند. اما چرا در بحران کرونا وضعیت آنها روز به روز بدتر می شود؟


از فرودگاه برلین تا پاندمی کرونا

هرچه بیماری کرونا بیشتر طول بکشد، به نظر می رسد آلمان کمتر قادر به مبارزه با آن است. اگرچه موج اول را نسبتاً خوب پشت سر گذاشت، اما اکنون مانند سوئیس جزء کشورهایی است که در واکسیناسیون پیشرفت کُندی دارد. تست سراسری کرونا به آرامی در حال انجام است. همچنین مرکل و شانزده نخست وزیر ایالت ها به طور فزاینده ای جزئیات ناامیدکننده محدودیت های دائمی lockdown را دنبال می کنند. پس نیروی کارآمد آلمان و خلاقیت فنی در این کشور مهندس پرور کجاست؟

یا شاید این کارآمدی فقط عبارتی است که خارج از آلمان از آن خوب از آن دفاع شده، اما در داخل توخالی است؟ در هر صورت، مقابله با بیماری همه گیر کرونا تنها قطعه ای از یک پازل یا تصویر بزرگتر است. به عنوان یک تازه وارد به برلین در هنگام ثبت نام برای اقامت و به عنوان یک روزنامه نگار، با این صحنه ها مواجه شدم: مراجعه متعدد به اداره جات لازم است، نوبت ملاقات در دفاتر اداری برای هفته ها پر شده و برای انجام امور نوبت نمی دهند و تقریباً همه جا کارها باید به صورت دستی وارد شوند یا انجام شوند.

در سطح بین المللی، به ندرت چیزی بیش از مسئله فرودگاه جدید برلین (BER)، که در نوامبر گذشته با حدود ده سال تأخیر و چند برابر شدن هزینه افتتاح شد، به اعتبار و پشتوانه آلمان آسیب رسانده است. انگلبرت لوتکه دالدروپ مدیر فرودگاه گفت: "ما مهندسان آلمانی شرم زده ایم." پروژه های مهم دیگر مانند فیلارمونی هامبورگ نیز با مشکلات مشابهی دست و پنجه نرم کردند. و حتی در عمده موضوعات دیگر مانند سیاست های اقتصادی، انرژی و سیاست های اقلیمی، رویکردهای آلمان در مقایسه با کارآمدی آنها قانع کننده نیستند.

دقت و ریزبینی آلمانی

آیا دلایل ساختاری برای این روند وجود دارد که موضوع فرودگاه برلین را با مبارزه با بیماری کرونا مرتبط کند؟ پنج مسئله را می توان برشمرد. یک: این (ضرب المثل بودن) دقت آلمانی اغراق آمیز است، که می تواند آن را از یک مزیت به اسطوره دیوان سالاری یا بروکراسی تبدیل کند.

این کار در مقیاس کوچک آغاز می شود و تا پیچ و خم های بسیار پیش می رود. به طور مثال: یک پزشک آلمانی مجبور است شش تا هفت امضا در اشکال مختلف برای یک واکسیناسیون کرونا برای یک بیمار ارائه دهد.

اشتیاق دولت برای کنترل دقیق همه چیز

مسئله دوم؛ گرایش به تنظیم و کنترل امور دقیق توسط دولت است، که از ابتکار عمل جلوگیری می کند و دستگاه های "بله قربان گو" و "یارانه بگیران" را پرورش می دهد. مصداق این امر را می توان در سیاست های اقلیمی، اقتصادی و بحران کرونا نیز مشاهده کرد: در ابتدای بحران کرونا، کمک های مالی برای شرکت ها به صورت وام ارزان برای شرکت های بزرگتر و کمک های اضطراری (کمک های بلاعوض) برای مشاغل کوچک و خوداشتغال به سرعت و بدون بروکراسی جریان می یافت.

با این حال، ثابت شد که کمک های اضطراری مستعد سوء استفاده هستند. از موج دوم به بعد، دولت فدرال سعی کرد این نقاط ضعف را برطرف کند. به همین منظور، دولت انواع مختلفی از کمک های میان مدت و همچنین کمک های نوامبر و دسامبر را ابداع کرد که به سرعت جایگزین یکدیگر شدند و بارها و بارها تعدیل شدند.

اما با هر تغییر و اصلاح، سیستم گیج تر می شود. کارآفرینان از مراحل پیچیده، هزینه های زیاد برای حسابداران و مشاوران مالیاتی (که از طریق آنها باید برای کمک درخواست کنند) و کُندی پرداخت شکایت دارند.

جان آگه با #فرهیختگان

Comments

Be the first to add a comment