▪️تام پیترز▪️جمعه ۱۱ فروردین ۱۴۰۲
امروز
Tom در سن ۸۰ سالگی، پس از ۴۵ سال
تعالی ( Excellence ) و شاید ۱۰,۰۰۰,۰۰۰ مایل پرواز، بازنشستگی خود را اعلام کرد.
عکسی از او را به یاد میآورم که روی یک نیمکت در فرودگاه سیبری خوابیده است.
یادم میاید که او پسر کوچکم را درست قبل از اینکه بیست و چهار سال پیش با هم روی صحنه برویم، در فلوریدا در آغوش گرفته بود.
به یاد دارم که در یک گردهمایی کوچک با او در Vermont بودم، جایی که دربارهی تعداد کلماتی که در یک اسلاید وجود دارد با هم بحث کردیم.
به یاد دارم که او را پس از برگزاری کلاس در استنفورد در سال ۱۹۸۳، لحظاتی پس از اینکه اولین کتابش توجهها را به خود جلب کرده بود، ملاقات کردم.
و به یاد دارم زمانی که در Spinnaker بودم و بطور مختصر، حقوق نسخهی بازی کامپیوتری
در جستجوی تعالی (In Search of Excellence) را کنترل کردم. دیگر از
مصاحبههای دونفرهی لذتبخش اما نادرمان سخنی نمیگویم.
بسیاری از بهترین نکتههایی که گفتهام از Tom ،
زیگ،
رز، بن،
استیو و
پما الهام گرفته یا دزدیده شده است یا هر دو. ظاهرن داشتن اسم کوچک کمککننده است.
تام امکان حضور روی صحنه و انجام این کار جدید را فراهم کرد که منجر به سخنرانیها و کنفرانسهای TED و بسیاری دیگر از اشکال آموزش غیررسمی توسط معلمان غیررسمی شد.
حتی اگر هرگز به اندازهی کافی خوششانس نبودهاید که با او کار کنید یا کتابهای او را بخوانید، بدون شک، تام پیترز بر زندگی شما تأثیر گذاشته است.
او تعهدداشتن به یک برنامهی رشد و توسعه را خلق کرد و درها را به روی دیگران نیز باز کرد تا این کار را انجام دهند. به قول خودش:
تعالی
.