در تحلیل رفتار راهبردی ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایران در قبال تنگه هرمز، آنچه آشکار میشود شکاف عمیق میان گفتار و کنش دو طرف است. روایت دونالد ترامپ از «باز بودن تنگه هرمز» تحت هر شرایطی، و نیز توییت سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، که هرکدام به شکلی مدعی وضعیت مطلوب از منظر خود هستند، هیچیک آیینهدار واقعیات در حال تکوین در این آبراه حیاتی نیستند. آنچه در عمل جریان دارد، نه صرفاً یک ادعای حقوقی یا دیپلماتیک، بلکه بازتعریف میدانی و یکجانبهٔ نظم ترانزیت دریایی توسط ایران از طریق تثبیت «کریدور لارک» است.
بر اساس اسناد و اعلامهای رسمی مقامات سیاسی و نظامی ایران، پروژهای تحت عنوان «کریدور لارک» در حال تثبیت عملیاتی است. بر این اساس:
۱. جداسازی مسیرهای ورود و خروج: کلیه شناورهای واردشونده به خلیج فارس ملزم به تردد از مسیر شمال جزیره لارک و شناورهای خارجشونده از خلیج فارس ملزم به تردد از مسیر جنوب جزیره لارک خواهند بود.
۲. لزوم هماهنگی پیشازتردد: هرگونه عبور شناورها منوط به هماهنگی پیشین میان دولتهای متبوع آنها با دستگاههای دیپلماتیک و نظامی ایران است. این هماهنگی شامل نحوه اخذ مجوز، تطابق با قواعد تعیینشده و احتمالاً پرداخت عوارض مرتبط میشود.
۳. مدیریت میدانی یکپارچه: تمامی نیروهای مسلح ایران، تحت امر عاملیت نیروی دریایی سپاه پاسداران، از نقطه ورودی تنگه هرمز در خلیج فارس تا خروجی آن در دریای عمان، کنترل سهبعدی (هوایی، سطحی و زیرسطحی) ترافیک دریایی را اعمال خواهند کرد.
@zAhRdArOo