Bir savol.
Nega tog‘ga chiqish kerak?

1920-yillarda ingliz alpinisti
George Mallorydan so‘rashgan:

“Why do you want to climb Everest?”

U:
“Because it’s there.”
(U yerda borligi uchun.)

Eng qizig‘i:

U odam Everestni zabt eta olmadi.

1924-yilda yo‘qolgan.
Qaytib kelmagan. 1-bo'lib Everestni zabt etgan odamni bilsangiz yozib qoldiring.

Lekin bugun ham uning gapi yashab kelmoqda.

Nega?

Chunki bu gap natija haqida emas.

Bu — ichki chaqiriq haqida.

Kecha men ham tog‘ga chiqdim.

Rostini aytsam, chiqmasam ham bo‘lardi.

Uyda qolish osonroq edi.
Dam olish osonroq edi.

Lekin chiqdim.

Va yana bir narsani tushundim:

Tog‘ — bu hayotning o‘zi.

Siz tog‘ga chiqmasangiz ham yashaysiz.

Xuddi shunday:

— katta maqsadsiz ham yashaysiz
— risk qilmasdan ham yashaysiz
— o‘rtacha hayot bilan ham kunimiz o'tadi

Hech kim sizni majbur qilmaydi.

Lekin savol boshqa:

Shunaqa yashash sizga yetadimi?

Tog‘ga chiqish oson emas.

— tayyorgarlik kerak
— reja kerak
— jamoa kerak
— sabr kerak

Ba’zida to‘xtamoqchi bo‘lasiz.
Ba’zida o‘zingizdan so‘raysiz:

“Nima keragi bor edi?”

Lekin yuqoriga chiqqaningizda…

Hamma narsa o‘zgaradi.

— manzara boshqacha
— fikr boshqacha
— o‘zingiz boshqacha

Va eng muhimi:

ichingizda bir gap paydo bo‘ladi —
“Men qilaoldim.”

Ko‘pchilik chiqmaydi.

Chunki:

— qiyin
— qo‘rqinch bor
— kuch kerak

Lekin haqiqat oddiy:

Pastda qolganlar — pastdagi hayotni ko‘radi.
Chiqqanlar esa — butun manzarani.

Mallory tog‘ga chiqib, qaytib kelmadi.

Lekin u bitta narsani isbotlab ketdi:

Hayot — xavfsiz o‘tirish uchun emas.

Men hammaga “tog‘ga chiq” demayman.

Lekin agar siz:

— o‘zingizni his qilmoqchi bo‘lsangiz
— ichingizdagi ovozni eshitmoqchi bo‘lsangiz
— yangi energiya xohlasangiz

👉 chiqing.

Bu tog‘ bo‘lishi shart emas.

Lekin bu siz uchun qiyin bo‘lishi kerak.

Yoki boshqa yo‘l ham bor:

Uyda qoling.
Osonini tanlang.
Va hayot qanday o‘tsa, shunday o‘tsin.

Tanlov sizniki.
Oson hayot, qiyin hayot qaysini tanlaysiz?

🚀Telegram📷 Instagram 🔵Facebook