▪️مسائل حال حاضر (مسائل بعد از این)
▪️ست‌گادین ۲۴ خرداد ۱۴۰۱
مردم همیشه قبل از کارکردن روی مسائل بعدی به مسائل حال حاضر نگاه می‌کنند.
در هر زمانی وضع همین است.
احتمالاً شما در یکی از شب‌های سال ۲۰۰۴، دو حق انتخاب داشتید. شما می‌توانستید برای صرف یک شام مجلل با دوستان، بیرون بروید یا می‌توانستید یک سهم از سهام گوگل بخرید. دو دهه بعد، شامی که خورده‌اید فراموش می‌شد ولی ارزش سهام، چندین برابر شده بود.
البته برخی این سهام را خریدند. نه به این خاطر که آنها برای دوران بازنشستگی هجده‌سال بعدشان، فرصتی برای پس‌انداز پیدا کرده بودند، بلکه به این خاطر که آنها داستانی برای خودشان تعریف کردند...
آنها مسئله‌ای در آینده (بازنشستگی) را به مسئله‌ای در زمان حال تبدیل کردند. (اگر برای خوردن این شام مجلل، بیرون بروم، یک بازنده‌ام.)
داستان ما درباره‌ی آینده، هر چقدر هم که آینده‌ای دور و دراز باشد، همین حالا روایت می‌شود.
تنها کاری که با آینده می‌توانیم انجام دهیم، این است که داستانمان را درباره‌ی آینده، همین حالا تجربه کنیم.
اگر داستان درستی برای خودمان تعریف کنیم، همه‌ی مسائل، کوتاه‌مدت‌اند. ولی معمولاً این کار را نمی‌کنیم، چون ما آینده را به میزان قابل توجهی کوچک می‌شماریم. امروز یک ساندویچ نقد، خیلی مهمتر از دو ساندویچ نسیه در هفته بعد است. مگر اینکه همین حالا داستانی فوری برای خودمان تعریف کنیم در این‌باره که اگر آینده را نادیده بگیریم، چه احساسی خواهیم داشت.
دیر یا زود، زندگی در زمان حال را تجربه می‌کنیم و زمان حال، پر از داستان‌ها، فشارهای فرهنگی و فوریت‌هایی است که برای خودمان اختراع می‌کنیم.
.
▪️ست‌گادین ۲۴ خرداد ۱۴۰۱
مردم همیشه قبل از کارکردن روی مسائل بعدی به مسائل حال حاضر نگاه می‌کنند.
در هر زمانی وضع همین است.
احتمالاً شما در یکی از شب‌های سال ۲۰۰۴، دو حق انتخاب داشتید. شما می‌توانستید برای صرف یک شام مجلل با دوستان، بیرون بروید یا می‌توانستید یک سهم از سهام گوگل بخرید. دو دهه بعد، شامی که خورده‌اید فراموش می‌شد ولی ارزش سهام، چندین برابر شده بود.
البته برخی این سهام را خریدند. نه به این خاطر که آنها برای دوران بازنشستگی هجده‌سال بعدشان، فرصتی برای پس‌انداز پیدا کرده بودند، بلکه به این خاطر که آنها داستانی برای خودشان تعریف کردند...
آنها مسئله‌ای در آینده (بازنشستگی) را به مسئله‌ای در زمان حال تبدیل کردند. (اگر برای خوردن این شام مجلل، بیرون بروم، یک بازنده‌ام.)
داستان ما درباره‌ی آینده، هر چقدر هم که آینده‌ای دور و دراز باشد، همین حالا روایت می‌شود.
تنها کاری که با آینده می‌توانیم انجام دهیم، این است که داستانمان را درباره‌ی آینده، همین حالا تجربه کنیم.
اگر داستان درستی برای خودمان تعریف کنیم، همه‌ی مسائل، کوتاه‌مدت‌اند. ولی معمولاً این کار را نمی‌کنیم، چون ما آینده را به میزان قابل توجهی کوچک می‌شماریم. امروز یک ساندویچ نقد، خیلی مهمتر از دو ساندویچ نسیه در هفته بعد است. مگر اینکه همین حالا داستانی فوری برای خودمان تعریف کنیم در این‌باره که اگر آینده را نادیده بگیریم، چه احساسی خواهیم داشت.
دیر یا زود، زندگی در زمان حال را تجربه می‌کنیم و زمان حال، پر از داستان‌ها، فشارهای فرهنگی و فوریت‌هایی است که برای خودمان اختراع می‌کنیم.
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment