از نسخهٔ 7.0 اندروید، سیستم File-Based Encryption (FBE) بهعنوان استاندارد اصلی رمزگذاری معرفی شد؛ روشی که امنیت دستگاه را بهصورت هوشمندانه و لایهمند افزایش میدهد. در این معماری، دادههای ذخیرهسازی به دو بخش مجزا تقسیم میشوند: Device Encrypted (DE) و Credential Encrypted (CE). این تفکیک باعث میشود هر دسته از اطلاعات در مناسبترین زمان و با سطح دسترسی کنترلشده رمزگشایی شود.
ناحیهٔ DE شامل فایلهای سیستمی و دادههایی است که دستگاه بلافاصله پس از روشن شدن، بدون نیاز به وارد کردن رمز، پین یا الگو، باید به آنها دسترسی داشته باشد. این بخش امکان اجرای فرایندهای حیاتی مانند آلارمها، سرویسهای شبکه، و برخی عملیات پسزمینه را در لحظهٔ بوت فراهم میکند. بهعبارت دیگر، DE پایهایترین عملکردهای سیستم را پیش از تأیید هویت کاربر تضمین میکند.
در مقابل، ناحیهٔ CE جایی است که تقریباً تمام دادههای کاربر ذخیره میشود: پیامها، عکسها، دیتابیسهای برنامهها و هرگونه اطلاعات حساس و خصوصی. این بخش تنها زمانی رمزگشایی میشود که کاربر نخستین بار پس از بوت، اعتبار خود را وارد کند. به همین دلیل CE نقش مهمی در حفاظت از حریم خصوصی و جلوگیری از دسترسی غیرمجاز - حتی در صورت سرقت یا ریاستارت دستگاه - دارد.
این معماری دوگانه، توازن دقیقی میان کارایی و امنیت ایجاد کرده و باعث شده اندروید در مدیریت دادههای حساس، ساختاری منعطفتر و قابلاعتمادتر ارائه دهد.