صبح زود به آرامگاه رضا شاه کبیر رفتم، چون امروز سالگرد وفات معظّم له است. عدۀ بی شماری مردم برای ادای احترام آمده بودند. خاطرم آمد روزی که رضا شاه در گذشته بود می خواستیم در تهران ختم بگذاریم، همین مردم و وکلای مجلس اجازۀ گذاشتن مجلس ختم نمی دادند. یعنی در مجلس ایراد شد که چرا می خواهید برای دیکتاتور ختم بگذارید. امروز یک عده از همان پدر سوخته ها سناتور انتصابی هستند.(۳۲۵) واقعاً شاه ملائکه است. رضا شاه در تبعید ژوهانسبورگ درگذشت. خدا غریق رحمتش فرماید که ایرانی از نو ساخت.
پ.ن(325): اشارۀ علم بیش از همه متوجه علی دشتی است که پس از استعفای رضا شاه، چندین بار در مجلس شورای ملی به او حمله کرد و تهمتهای ناجوانمردانه ای زد.