❇️ اسطوره

❇️ اسطوره حکایتی است قومی یا جمعی، که در هیچ زمان معینی ساخته نشده است، و هیچ سازنده و آورنده ی مشخصی ندارد، بلکه به دست نسلهای پیاپی از یک قوم و در کوره تجربیات مکرر همان قوم رفته رفته ساخته شده، و اندک اندک پردازش یافته، و خود تبلور خردی است قومی، در زمینه های اخلاق و تدبیر منزل و تدبیر ملک و رسم روزگار و مقام آدمی در کل جهان و جز این ها.
خردی که در دیرپایی از مرز تاریخ فراتر می رود، و چندان بیکرانه است که روان آدمی. و از همین روی نیرویی ناشناخته دارد که می تواند مردمان را برانگیزاند بی آنکه خود بدانند، و به کارهایی یرگمارد که خود نمی توانند توجیه کنند.

اسطوره تجلی خودجوش و لذا ناخودآگاهانه وجدان ناهوشیار و قومی آدمی است در قالب قصه. هم از این روست که هرگاه موجودیت یا هویت یک قوم به خطر می افتد یا در معرض سوال قرار می گیرد، احتمال آن هست که کسی - چه بسا ناخودآگاهانه - برخیزد و دست طلب به سوی #خرد_بی_زمان_قوم خود دراز کند و فردوسی وار به کار پردازش و آرایش اسطوره ها در قالب اثری حماسی و یکدست همت گمارد و قوم خود را به مقاومت در برابر خطر برانگیزد.

و شاهنامه اثری است از همین دست، و مهابهاراتا و #گیلگمش هم همین طور. و #ایلیاد و ادیسه و بهشت گمشده و بهشت بازیافته هم.

#تعریف_اسطوره
#شناخت_اساطیر_ایرانی

❇️ علی محمد حق شناس
مقالات ادبی و زبان شناختی، ص 132

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment