به بهانه سالروز رسیدن مریم قجر عضدانلو به مقام ریاست توالتِ دوران انتقال
▫️وقتی رجوی محصولی جدید برای فروش به سرویسهای جاسوسی غربی عرضه کرد سیام مهرماه ۱۳۷۲، مضحکترین نمایشِ منافقین در باغوحش عراق به روی صحنه رفت. در آن روز، مسعود رجوی، سرخر تشکیلات در جمعی از سرسپردگانِ جیرهخوارِ خود، همسر سومش مریم قجر عضدانلو را با لقبِ جعلیِ «رئیسجمهور برگزیده دوران انتقال» معرفی کرد؛ عنوانی کاریکاتوری و پوشالی که از تردستی در یک اتاق بسته و دستزدنِ چند مهره بیاراده بیرون آمد. این انتصابِ فرمایشی، پوچیِ این باندِ تروریستی را تا حدِ فضاحت و رسوایی پایین آورد.
این نمایشِ مضحک، سناریویی بود برای پنهان کردنِ انزوای مرگبارِ این باندِ جنایتکار پس از شکست خفتبار در عملیات دروغ جاویدان و افولِ جایگاهِ صدام پس از جنگ خلیج فارس. سرخرِ منافقین که در داخل ایران هیچ پایگاهی نداشت و و نیروهایش در بیابانهای پادگان عراق در باتلاقِ بیگاری و افسردگی دستوپا میزدند، با بزک کردنِ چهره مریم قجر و پوشاندنِ لباسهای تشریفاتی بر تنِ او، تلاش کرد محصولی جدید برای فروش به سرویسهای جاسوسی غربی عرضه کند. زنی که حتی یک روز سابقه مدیریت توالت نداشت و در فرآیندی غیراخلاقی از شوهر اولش جدا شد تا سهمِ سرکرده باند شود، ناگهان ردای «ریاست توالتی» را در یک بازیِ مضحکِ تشکیلاتی بر تن کرد؛ عنوانی که حتی در حدِ یک شوخیِ بیمزه هم برای ملتی که از این باندِ جنایتکار بیزار بود، خریداری نداشت.
معرفی مریم قجر به عنوان «رئیس توالت»، سندِ گویای ایدئولوژی قرونوسطاییِ حاکم بر این باندِ تروریستی بود؛ تشکیلاتی که هنوز دستش به قدرت نرسیده، ریاستِ کشور را در یک مهمانیِ خانوادگی دستبهدست کرد و زنی مسخشده و بیهویت را به عنوان نمادِ حکومتِ خیالی و موهومِ خود بر تخت نشاند. گذشت سه دهه از آن روزِ کذایی نشان داده که این «ریاست توالتی خودخوانده» جز در سالنهای اجارهای ویلپنت و سخنرانی در برابر سناتورهای بازنشسته و مواجببگیر غربی، کمترین بازتابی در جهان واقعیت ندارد و تنها کارکردش، سرگرم کردنِ معدود هوادارانِ سالخورده و فرتوتِ این باندِ جنایتکار در توهمِ رسیدن به قدرت است.
#فراق
🌐 Feraghnews.ir📑 @Feraghnews