دلم میخواست اهمیت نمیدادم به هیچچیز، و هیچ حرف و رویدادی را هزار جور تفسیر نمیکردم، دلم میخواست برایم فرقی نمیکرد و هیچ چیز را به دل نمیگرفتم، دلم میخواست شبها راحت میخوابیدم و راحت قرار میگرفتم و راحت فراموش میکردم اتفاقات و اشتباهات و آدمها را. اما فراموش نمیکردم، اهمیت میدادم، به دل میگرفتم و اندوهگین میشدم. و سخت خوابم میبرد همیشه، سخت آرام میشدم و سخت به این نتیجه میرسیدم که؛ هرچیز و هر اتفاقی ارزش فکر کردن ندارد!