راه حل نظام برای «نفرین منابع»
اصلاحات ساختاری یا آیندهفروشی؟
زیتون ـ جلیل فقیهی: صبح شنبه، آیتالله خامنهای در دیدار با فرماندهان نیروی هوایی ارتش گفت: «اگر مسئولان هوشیارانه عمل کنند میتوان با استفاده از شرایط تحریم، اقتصاد کشور را از وابستگی به نفت که عامل مهم بسیاری از مشکلات است، نجات داد».
رهبر ایران تنها کسی نیست که از وابستگی اقتصاد کشور به نفت نگران است. سالهاست که از «نفرین منابع» به عنوان یکی از دلایل عقبماندگی کشورهای نفتی یاد میشود. بر این اساس، در کشورهایی که سهم زیادی از درآمد آنها از صادرات منابع طبیعی تامین میشود، غالبا شاهد وضعیت اقتصادی ناپایدار، رشد اقتصادی پایین، فساد و ضعف حکمرانی بودهاند.
البته، این بدین معنی نیست که همه کشورهایی که دارای منابع طبیعی هستند به این نفرین دچار شده یا خواهند شد. تازهترین مطالعات در این حوزه نشان میدهد که اگر کشوری در زمان کشف منابع طبیعی از وضعیت خوبی از لحاظ حکمرانی و حاکمیت قانون برخوردار بوده باشد، شانس گرفتار شدنش به نفرین منابع به شدت کاهش مییابد (مثل نروژ)، اما در کشوری که نهادهای حاکمیتی و سازوکارهای قانونی در آنجا ضعیف است، کشف منابع طبیعی و سرریز شدن درآمدهای ناشی از آن به احتمال بیشتری به نفرین منابع منتهی خواهد شد.
با این توضیحات، اگرچه ادعای آیتالله خامنهای میتواند بالقوه صحیح باشد و ممکن است تحریمها بتوانند فرصتی طلایی برای رهایی اقتصاد ایران از وابستگی به نفت ایجاد کنند، با این حال، با نگاهی به رفتار حکومت و طریقه مواجهاش با تحریمهای نفتی و عواقب اقتصادی حاصل از آن، به نظر نمیرسد ارادهای برای استفاده از این فرصت وجود داشته باشد. مضاف بر این، در حوزه سیاسی نیز نشانی از گشایشهای سیاسی -که میتوانند زمینهساز اصلاح رویههای اقتصادی باشند- به چشم نمیخورد؛ بهطوریکه در روزهای آینده احتمالا شاهد یکی از بیرمقترین و غیررقابتیترین انتخابات مجلس در تاریخ جمهوری اسلامی خواهیم بود.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/72965