نقد در جهت اصلاح و پایداری سرزمین
برنامه توسعه هفتم ناتوان از درک رابطه پیچیده امنیت، صلح انسانی و محیط زیست، آب‌های زیرزمینی و تالاب های سالم است.
اما این عناصر به طور پیچیده ای به هم مرتبط هستند. وضعیت جنگل، مرتع، آب‌های زیرزمینی و تالاب ها بر امنیت جوامع انسانی تاثیر مستقیم دارد.
سلامت این عناصر است که سلامت و پایداری و امنیت ملی را تضمین می کند. هر برنامه ای که نوشته می‌شود باید بتواند این رابطه پیچیده حیاتی را درک کرده و حفاظت از آن بستر سیاست گذاری و قانون گذاری شود.
گمشده سیاست گذاری ها همین ادراک معناست.
نمایندگان محترم مجلس که در حال بررسی برنامه هفتم توسعه هستند؛ برای یک دقیقه چشمانتان را بسته و سرزمینی را بدون آب و خاک و جنگل و حیات وحش و صرفا با کارخانه و فولاد و پتروشیمی و نفت و گاز تصور کنید. عاقبت چنین سرزمینی فروپاشی زیستی و انسانی است. برای گریز از این سرنوشت شوم باید با بطور جدی دست از سر جنگل‌ها، رودخانه ها، تالاب‌ها و توسعه کشاورزی فاجعه بار کنونی برداشته تا چالش‌های کشور را بیش از این نشود.
سدسازی و سازه سازی در حال نابود کردن رودخانه ها و تالاب‌های کشور است.
توسعه پتروشیمی ها و فولاد و صنایع آب بر در مکان‌های نامناسب در حال بلعیدن باقی مانده حیات در سرزمین ایران است.
توسعه بی مهابا و فاجعه بار و بدون آینده نگری کشاورزی با بلعیدن جنگل‌ها و مراتع از یک سو و تبدیل زمین‌های کشاورزی به ویلا های شخصی و یا غرق نمودن روستاها و زمین‌های کشاورزی پشت دریاچه های مصنوعی سدهای بزرگ و مصرف بی پروای آب‌های زیرزمینی با شعار خودکفایی درحال نابودی کشور است.
با این رویه توسعه صنایع و معادن آب بر در مکان‌های نامناسب، کشاورزی سنتی ویرانگر آبخوانها، سدسازی های سوداگرانه و نابودکننده رودخانه های دائمی کشور و یک عامل اصلی خشکاندن تالاب‌ها، بذل و بخشش جنگل‌ها و مراتع به بهانه های مختلف به اشخاص و نهادها؛ مخاطرات جدی سرزمین ماست که برنامه توسعه هفتم فعلی آنها را تسهیل کرده است!!
از نمایندگان محترم مجلس تقاضا می‌شود و البته انتظار می رود نقدهای دلسوزانه کارشناسان منابع طبیعی، منابع آب و کشاورزی را مطالعه کنند، مشورت کنند و تصمیم بگیرند. برای پایداری ایران گرفتن تصمیمات سخت، بویژه تغییر شیوه سیاستگذاری و حکمرانی آب، کشاورزی و صنعت برای پایداری کشور ضروری است.
🆔@ruralwomenissues
برنامه توسعه هفتم ناتوان از درک رابطه پیچیده امنیت، صلح انسانی و محیط زیست، آب‌های زیرزمینی و تالاب های سالم است.
اما این عناصر به طور پیچیده ای به هم مرتبط هستند. وضعیت جنگل، مرتع، آب‌های زیرزمینی و تالاب ها بر امنیت جوامع انسانی تاثیر مستقیم دارد.
سلامت این عناصر است که سلامت و پایداری و امنیت ملی را تضمین می کند. هر برنامه ای که نوشته می‌شود باید بتواند این رابطه پیچیده حیاتی را درک کرده و حفاظت از آن بستر سیاست گذاری و قانون گذاری شود.
گمشده سیاست گذاری ها همین ادراک معناست.
نمایندگان محترم مجلس که در حال بررسی برنامه هفتم توسعه هستند؛ برای یک دقیقه چشمانتان را بسته و سرزمینی را بدون آب و خاک و جنگل و حیات وحش و صرفا با کارخانه و فولاد و پتروشیمی و نفت و گاز تصور کنید. عاقبت چنین سرزمینی فروپاشی زیستی و انسانی است. برای گریز از این سرنوشت شوم باید با بطور جدی دست از سر جنگل‌ها، رودخانه ها، تالاب‌ها و توسعه کشاورزی فاجعه بار کنونی برداشته تا چالش‌های کشور را بیش از این نشود.
سدسازی و سازه سازی در حال نابود کردن رودخانه ها و تالاب‌های کشور است.
توسعه پتروشیمی ها و فولاد و صنایع آب بر در مکان‌های نامناسب در حال بلعیدن باقی مانده حیات در سرزمین ایران است.
توسعه بی مهابا و فاجعه بار و بدون آینده نگری کشاورزی با بلعیدن جنگل‌ها و مراتع از یک سو و تبدیل زمین‌های کشاورزی به ویلا های شخصی و یا غرق نمودن روستاها و زمین‌های کشاورزی پشت دریاچه های مصنوعی سدهای بزرگ و مصرف بی پروای آب‌های زیرزمینی با شعار خودکفایی درحال نابودی کشور است.
با این رویه توسعه صنایع و معادن آب بر در مکان‌های نامناسب، کشاورزی سنتی ویرانگر آبخوانها، سدسازی های سوداگرانه و نابودکننده رودخانه های دائمی کشور و یک عامل اصلی خشکاندن تالاب‌ها، بذل و بخشش جنگل‌ها و مراتع به بهانه های مختلف به اشخاص و نهادها؛ مخاطرات جدی سرزمین ماست که برنامه توسعه هفتم فعلی آنها را تسهیل کرده است!!
از نمایندگان محترم مجلس تقاضا می‌شود و البته انتظار می رود نقدهای دلسوزانه کارشناسان منابع طبیعی، منابع آب و کشاورزی را مطالعه کنند، مشورت کنند و تصمیم بگیرند. برای پایداری ایران گرفتن تصمیمات سخت، بویژه تغییر شیوه سیاستگذاری و حکمرانی آب، کشاورزی و صنعت برای پایداری کشور ضروری است.
🆔@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment