ختصاصی ـ سایهٔ سنگینِ شاه بر رژیم در نیویورک؛
آغاز مانور رهبر اپوزیسیون رژیم جمهوری اسلامی
هم‌زمان با ورودِ مسعود پزشکیان به نیویورک، جغرافیای سیاسیِ واشنگتن و نیویورک شاهد یک تقابلِ عریان میان مشروعیتِ واقعی و ویترینِ فرسودهٔ دیپلماسی است.
در حالی که رئیس‌جمهورِ بی‌اختیارِ رژیم تحت شدیدترین محدودیت‌های امنیتی، انزوای دیپلماتیک و اعتراضاتِ پرحجمِ خیابانی وارد مجمع عمومی می‌شود، پادشاه رضا پهلوی به عنوان نمادِ ملی، رهبرِ انقلابِ شیروخورشید و جایگزینِ حاکمیتی (Alternative) پروندهٔ ایران، در کانون توجهاتِ نشستِ معتبر Concordia Summit و دیپلماسیِ ارشدِ بین‌المللی قرار گرفته است.
این هم‌زمانی در نیویورک، یک اتفاق تصادفی نیست؛
بلکه کالیبره شدنِ هندسهٔ جدیدِ قدرت است:
تقابلِ دو نماینده؛ مشروعیتِ ملی در برابرِ انزوای ساختاری
پزشکیان: نمایندهٔ کانونِ سرکوب، بحران مشروعیت و یک رژیمِ خفه شده در زیر ضرباتِ اقتصادی و امنیتی است. او به نیویورک آمده تا از زبانِ لابی‌های ورشکسته، گداییِ تنفس کند؛ اما حتی از سوی معمارانِ سیاست خارجیِ کاخ سفید (مانند روبیو) به عنوان مهره‌ای بی‌اراده و خادمِ آخوندهای افراطی پس زده می‌شود.
پادشاه رضا پهلوی: او در اجلاس کنکوردا و در دیدارهای خصوصی با دیپلمات‌های برجستهٔ حاضر در سازمان ملل، طرحِ گذار، امنیتِ پسارژیم و بازگرداندنِ ایران به عنوان یک بازیگردانِ مقتدر و ثبات‌آفرین را ارائه می‌دهد.
دیدارهای دیپلماتیکِ پادشاه رضا پهلوی در حاشیهٔ اجلاس نیویورک نشان می‌دهد که قدرت‌های جهانی و تصمیم‌گیرانِ بین‌المللی در حالِ تنظیمِ رفتارهای استراتژیک خود با ایرانِ پس از جمهوری اسلامی هستند.
حضور پادشاه رضا پهلوی در نیویورک، سایه‌ای سنگین و مرگبار بر سرِ هیئتِ اعزامیِ بیتِ رهبری رژیم جمهوری اسلامی انداخته است.
جهان امروز در نیویورک با دو تصویر مواجه است:
رفتارِ سرگردانِ یک رژیمِ در حال سقوط (پزشکیان)
و وقار و اقتدارِ ملیِ رهبریِ گذار پادشاه رضا پهلوی
آغاز مانور رهبر اپوزیسیون رژیم جمهوری اسلامی
هم‌زمان با ورودِ مسعود پزشکیان به نیویورک، جغرافیای سیاسیِ واشنگتن و نیویورک شاهد یک تقابلِ عریان میان مشروعیتِ واقعی و ویترینِ فرسودهٔ دیپلماسی است.
در حالی که رئیس‌جمهورِ بی‌اختیارِ رژیم تحت شدیدترین محدودیت‌های امنیتی، انزوای دیپلماتیک و اعتراضاتِ پرحجمِ خیابانی وارد مجمع عمومی می‌شود، پادشاه رضا پهلوی به عنوان نمادِ ملی، رهبرِ انقلابِ شیروخورشید و جایگزینِ حاکمیتی (Alternative) پروندهٔ ایران، در کانون توجهاتِ نشستِ معتبر Concordia Summit و دیپلماسیِ ارشدِ بین‌المللی قرار گرفته است.
این هم‌زمانی در نیویورک، یک اتفاق تصادفی نیست؛
بلکه کالیبره شدنِ هندسهٔ جدیدِ قدرت است:
تقابلِ دو نماینده؛ مشروعیتِ ملی در برابرِ انزوای ساختاری
پزشکیان: نمایندهٔ کانونِ سرکوب، بحران مشروعیت و یک رژیمِ خفه شده در زیر ضرباتِ اقتصادی و امنیتی است. او به نیویورک آمده تا از زبانِ لابی‌های ورشکسته، گداییِ تنفس کند؛ اما حتی از سوی معمارانِ سیاست خارجیِ کاخ سفید (مانند روبیو) به عنوان مهره‌ای بی‌اراده و خادمِ آخوندهای افراطی پس زده می‌شود.
پادشاه رضا پهلوی: او در اجلاس کنکوردا و در دیدارهای خصوصی با دیپلمات‌های برجستهٔ حاضر در سازمان ملل، طرحِ گذار، امنیتِ پسارژیم و بازگرداندنِ ایران به عنوان یک بازیگردانِ مقتدر و ثبات‌آفرین را ارائه می‌دهد.
دیدارهای دیپلماتیکِ پادشاه رضا پهلوی در حاشیهٔ اجلاس نیویورک نشان می‌دهد که قدرت‌های جهانی و تصمیم‌گیرانِ بین‌المللی در حالِ تنظیمِ رفتارهای استراتژیک خود با ایرانِ پس از جمهوری اسلامی هستند.
حضور پادشاه رضا پهلوی در نیویورک، سایه‌ای سنگین و مرگبار بر سرِ هیئتِ اعزامیِ بیتِ رهبری رژیم جمهوری اسلامی انداخته است.
جهان امروز در نیویورک با دو تصویر مواجه است:
رفتارِ سرگردانِ یک رژیمِ در حال سقوط (پزشکیان)
و وقار و اقتدارِ ملیِ رهبریِ گذار پادشاه رضا پهلوی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment