سوپرشرینکها: ابردرمانگران چه میکنند؟
اسکات دی. میلر در گفتگو با باربارا آلکساندر این یافته مهم سالها پژوهش را بیان میکند: اینکه «چه کسی درمان میکند» از «با چه روشی درمان میکند» مهمتر است. دیوید ریکس در ۱۹۷۴ به درمانگران بسیار موفق نام «سوپرشرینک» داد. میلر دو ویژگی مشترک آنها را توضیح میدهد.
۱. بازخورد گرفتن، بهویژه بازخورد منفی
اول جلسه یک مقیاس کوتاه دربارهٔ حال مراجع (ORS) و آخر جلسه مقیاس اتحاد درمانی (SRS) پر میشود. نمرهٔ اتحاد این درمانگران در جلسههای اول پایینتر است ولی با گذر زمان بالا میرود، چون مراجع راحتتر نارضایتیاش را میگوید. نمرهٔ پایین را بدون دفاع میپذیرند و روش کار را اصلاح میکنند.
۲. تمرین عامدانه
بیشتر درمانگران بعد از ۶ تا ۸ هفته به سطح متوسط میرسند و سالها همانجا میمانند، هرچند اعتمادبهنفسشان بالا میرود. مسیر عبور: شناخت خط پایه، ضبط جلسههای دشوار، هدف رفتاری ریز، طراحی سناریوها و تمرین با مربی.
نکته احتیاطی: نمودارهای ویدئو مفهومیاند، نه دادههای خام.
#تبحر_در_رواندرمانی
#درمان_آگاهی_یافته_از_بازخورد
#تمرین_عامدانه
https://t.me/AcademyofPsychotherapy